Uw brief heeft mij verheugd: het doet mij deugd dat gij de jeugd die gij eenmaal hebt opgewekt, niet verwaarloost, dat gij wankelende kinderen nog geerne recht leert gaan! Ik dank U eerst en vooral voor de lieve verzen en het beeldeken die gij mij welwillend hebt toegezonden;

ezelle stuurde hem het handschrift van het gedicht ‘Mijdt u, Muisken’ op 14/11/1897 als “gedachtenis van den dichter aan J.V.E”. In zijn brief aan G. Gezelle van 14/11/1897 vroeg Vanden Eynde hem om een gedichtje. Hoewel hij een groot bewonderaar van de dichter was, had hij hem nog niet persoonlijk leren kennen.

Uit zijn brief van 31/01/1898 aan G. Gezelle weten we verder dat de dichter hem het gedichtje nog dezelfde dag verstuurde: “uwen welwillenden brief van 14en in Allerheiligenmaand” en in ruil voor het gedicht hem om een eigen bijdrage voor het tijdschrift Biekorf vroeg: “Gebeurt het dan dat gij of een van uwe vrienden iets rijmt of onrijmt, zendt het naar mij, ‘k zal ‘t nazien en in “Biekorf” laten drukken. Het gedicht werd gepubliceerd in: Ons Leven: 12 (1899) 4, p.4.

Ik zal trachten u iets in onrijm toe te sturen, Eerweerde Vader, en ik hoop dat gij volgens uwe belofte het zult nazien en er mij onmeedoogend de talrijke gebreken van aanwijzen; kritiek en berisping heb ik uiterst lief, want zij zijn het beste middel om te zuiveren. Hoe nuttig voor mij dat een zoo wijze en zoo kundige ambachtsman mijn ruw hout wil effen schaven!

Op uwen raad, Eerweerde Heer, heb ik reeds in het tijdschrift “De Biekorf“ voor het jaar 1898 ingeteekend. Ik hoop er dikwijls verzen van U in te lezen, en uit het leesblad kloek nut te putten.

Heb nogmaals dank voor uwe welwillendheid en goedheid ten mijnen opzichte; en in afwachting U een klein opstel, hoe gebrekkig het ook zij, op te sturen, bied ik U, Eerweerde Heer en Vader, mijne eerbiedige groeten, en vraag uwen priesterlijken zegen.