<Resultaat 1039 van 2182

>

p1

de son image mortuaire[1] il a cinq ans depuis le 16 mai et s’appelle Victor Edouard Antoine Joseph.

Pardon, Monsieur, de vous mettre toujours à contribution[2] mais comptez que nous vous en sommes bien reconnaissants et veuillez recevoir à l’avance nos remerciments.
Epouse V. Vander Espt
p2

Noten

[1] Louise vraagt om een gelegenheidsgedicht voor het overlijden van haar vijfjarige zoontje Victor. Het zoontje van dokter Victor Henri Vander Espt en zijn vrouw Louise Van Brabant overleed op 11 juli 1887. Guido Gezelle schreef het gedicht ‘Enfant de notre coeur’ voor zijn bidprentje. Dit gedicht is niet opgenomen in het Verzameld dichtwerk en was tot nu onbekend.

Dit is het gedicht op het bidprentje:

Enfant de notre coeur,

VICTOR, qui sur la terre

Ne passas qu’un instant

De souffrance et d'amour;

Dieu te voulut au Ciel

Et ton souffle éphémère

S'évanouit soudain

Sans espoir de retour!

Adieu, jeune martyr,

Que Jésus te redonne

La santé que la mort

Te ravit en ces lieux;

Revis, revis, VICTOR,

Et qu'un jour ta couronne

Redise à tes Parents

Ton bonheur dans les cieux!

[2] Gezelle had enkele maanden ervoor het gedicht ‘Divin Festin’ voor het communieprentje geschreven voor dochter Noëla Vander Espt.
schudden en / schingelenzoo de honden doendie b.v. een katte vangen

Register

Correspondenten

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamVan Brabant, Louise Adèle Pauline
Datums° Dunkerque, 17/02/1850 - ✝ Menen, 25/04/1905
GeslachtVrouwelijk
VerblijfplaatsFrankrijk
BioLouise Adèle Pauline Van Brabant is geboren in Duinkerke (Frankrijk) op 17 februari 1850. Na haar huwelijk met dokter Victor Hendrik Vander Espt in 1872 vestigde het echtpaar zich op het adres Kapucijnenstraat 17 te Kortrijk. Samen kregen ze vijf kinderen Marie Louise (1873), Jeanne (1874), Noëla (1875), Pierre (1877) en Charles (1879). Een zesde kind Victor Edward (1881) stierf op vijfjarige leeftijd na ziekte. Ze werd weduwe op 31 maart 1891. Ze overleed in Menen op 25 april 1905 in de Benediktinessenstraat 5. Ze was toen wel nog gedomicilieerd in Kortrijk. In deze straat hadden de Benediktinessen van Menen een psychiatrische instelling voor dames en een rusthuis voor dames. Ondanks het feit dat Victor Vander Espt eerder van liberale strekking was, schreef Gezelle minstens vier gelegenheidsgedichten voor de kinderen op vraag van zijn echtgenote.
Relatie tot Gezellecorrespondent: aanvrager gelegenheidsgedicht
BronnenFamilysearch – overlijdensakten Menen 1905; https://nl.wikipedia.org/wiki/Psychiatrisch_Centrum_Menen

Briefschrijver

NaamVan Brabant, Louise Adèle Pauline
Datums° Dunkerque, 17/02/1850 - ✝ Menen, 25/04/1905
GeslachtVrouwelijk
VerblijfplaatsFrankrijk
BioLouise Adèle Pauline Van Brabant is geboren in Duinkerke (Frankrijk) op 17 februari 1850. Na haar huwelijk met dokter Victor Hendrik Vander Espt in 1872 vestigde het echtpaar zich op het adres Kapucijnenstraat 17 te Kortrijk. Samen kregen ze vijf kinderen Marie Louise (1873), Jeanne (1874), Noëla (1875), Pierre (1877) en Charles (1879). Een zesde kind Victor Edward (1881) stierf op vijfjarige leeftijd na ziekte. Ze werd weduwe op 31 maart 1891. Ze overleed in Menen op 25 april 1905 in de Benediktinessenstraat 5. Ze was toen wel nog gedomicilieerd in Kortrijk. In deze straat hadden de Benediktinessen van Menen een psychiatrische instelling voor dames en een rusthuis voor dames. Ondanks het feit dat Victor Vander Espt eerder van liberale strekking was, schreef Gezelle minstens vier gelegenheidsgedichten voor de kinderen op vraag van zijn echtgenote.
Relatie tot Gezellecorrespondent: aanvrager gelegenheidsgedicht
BronnenFamilysearch – overlijdensakten Menen 1905; https://nl.wikipedia.org/wiki/Psychiatrisch_Centrum_Menen

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamKortrijk
GemeenteKortrijk

Naam - persoon

NaamVander Espt, Victor Henri
Datums° Kortrijk, 04/02/1836 - ✝ Kortrijk, 31/03/1891
GeslachtMannelijk
Beroepgeneesheer
BioVictor Henri Vander Espt is geboren te Kortrijk op 4 februari 1836. Hij studeerde geneeskunde en farmacie aan de Universiteit en vestigde zich te Kortrijk als dokter, chirurg en verloskundige op het adres Kapucijnenstraat 17. Hij was ook wetsdokter en geneesheer voor het Bureel van weldadigheid. Daarnaast publiceerde hij een twintigtal artikels in de Journal de pharmacie d'Anvers en le Journal de la Société de médecine de Bruxelles. Hij trouwde met Louise Van Brabant met wie hij zes kinderen kreeg: Marie Louise (1873), Jeanne (1874), Noëla (1875), Pierre (1877) en Charles (1879). Victor Edward (1881) stierf op vijfjarige leeftijd na ziekte. Victor Vander Espt was lid van het Willemsfonds en eerder van liberale strekking. Toch schreef Gezelle minstens vier gelegenheidsgedichten voor de kinderen op vraag van zijn echtgenote. Victor Henri stierf op 31 maart 1891.
NaamVan Brabant, Louise Adèle Pauline
Datums° Dunkerque, 17/02/1850 - ✝ Menen, 25/04/1905
GeslachtVrouwelijk
VerblijfplaatsFrankrijk
BioLouise Adèle Pauline Van Brabant is geboren in Duinkerke (Frankrijk) op 17 februari 1850. Na haar huwelijk met dokter Victor Hendrik Vander Espt in 1872 vestigde het echtpaar zich op het adres Kapucijnenstraat 17 te Kortrijk. Samen kregen ze vijf kinderen Marie Louise (1873), Jeanne (1874), Noëla (1875), Pierre (1877) en Charles (1879). Een zesde kind Victor Edward (1881) stierf op vijfjarige leeftijd na ziekte. Ze werd weduwe op 31 maart 1891. Ze overleed in Menen op 25 april 1905 in de Benediktinessenstraat 5. Ze was toen wel nog gedomicilieerd in Kortrijk. In deze straat hadden de Benediktinessen van Menen een psychiatrische instelling voor dames en een rusthuis voor dames. Ondanks het feit dat Victor Vander Espt eerder van liberale strekking was, schreef Gezelle minstens vier gelegenheidsgedichten voor de kinderen op vraag van zijn echtgenote.
Relatie tot Gezellecorrespondent: aanvrager gelegenheidsgedicht
BronnenFamilysearch – overlijdensakten Menen 1905; https://nl.wikipedia.org/wiki/Psychiatrisch_Centrum_Menen
NaamVander Espt, Victor Edouard Antoine Joseph
Datums° Kortrijk, 15/05/1881 - ✝ Kortrijk, 11/07/1887
GeslachtMannelijk
BioVictor Edouard Antoine Joseph Vander Espt werd op 15 mei 1881 geboren te Kortrijk als zesde kind van dokter Victor Hendrik Vander Espt en Louise Van Brabant. Hij overleed na een ziekte op vijfjarige leeftijd op 11 juli 1887. Gezelle schreef hiervoor het gedicht Enfant de notre coeur.
Relatie tot Gezellegelegenheidsgedicht
NaamVander Espt, Noëla Paulina Ernestina Josephina
Datums° Kortrijk, 29/12/1875 - ✝ Ieper, 01/1953
GeslachtVrouwelijk
BioNoëla Paulina Ernestina Josephina Vander Espt werd op 29 december 1875 geboren te Kortrijk als derde kind van dokter Victor Hendrik Vander Espt en Louise Van Brabant. Gezelle schreef het gedicht Divin Festin, Banquet de l'innocence voor haar eerste communie in 1887. Op 30 november 1895 trouwde ze te Kortrijk met Achiel Deloddere. Ze overleed als weduwe te Ieper de laatste week van januari in 1953.
Relatie tot Gezellegelegenheidsgedicht

Titel - gedicht van Guido Gezelle

TitelDivin Festin
PublicatieVerzameld dichtwerk, deel VIII, p. 219
TitelEnfant de notre coeur
PublicatieNiet gepubliceerd in Verzamed dichtwerk

Titelxx/[07/1887], [Kortrijk], [Louise Adèle Pauline Van Brabant] (= mevrouw Louise Vander Espt) aan [Guido Gezelle]
EditeurEls Depuydt
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2024
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenEen brief kan worden geciteerd als:
[Naam van editeur(s)], [briefschrijver aan briefontvanger, plaats, datum]. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. [publicatiedatum] Available from World Wide Web: [link].
Verzender[Van Brabant, Louise Adèle Pauline]
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatumxx/[07/1887]
VerzendingsplaatsKortrijk (Kortrijk)
AnnotatieDatum gereconstrueerd op basis van de brieftekst: kort na het overlijden van Victor op 11/07/1887; adressaat gereconstrueerd op basis van contextuele gegevens.
Fysieke bijzonderheden
Drager enkel vel, 102x132
wit, vierkant geruit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
Staat fragment: bovenkant en stukje linkerkant van vel ontbreken
Toevoegingen op zijde 2 links: taalkundige notities: schudden en / schingelen // zoo de honden doen // die b.v. een katte vange (inkt, verticaal, hand G.G.)
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief3322, S fiche 22
Bibliotheekrecordhttps://brugge.bibliotheek.be/detail/?itemid=|library/v/obbrugge/gezelle|15703
Inhoud
Incipitson image mortuaire, il a cinq ans
Samenvatting vraag om een gelegenheidsgedicht voor het overlijden van het vijfjarige zoontje van dokter Victor Henri Vander Espt en zijn vrouw Louise Van Brabant. Victor Edouard Antoine Joseph overleed in Kortrijk op 11/07/1887; Gezelle schreef hiervoor het gedicht 'Enfant de notre coeur' (niet in Verzameld dichtwerk)
Tekstsoortbrief
TalenFrans
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.