In zijn vergadering van 2 l.l. heeft het Hoofdbestuur van het Davidsfonds beslist, het honorarium toegekend aan de schrijvers door onze vereeniging uitgegeven, vanaf Oktober a.s. te verhoogen. Waar het maximum vroeger was 150 fr. per vel druks van 16 blz. Davidsfondsformaat, zal dit cijfer voortaan het minimum zijn; het maximum werd bepaald op 500 fr.; het eereloon kan tusschen deze twee prijzen schommelen. Zoodat een Davidsfondsboek van 10 vel aan den schrijver tot 5.000 fr. kan opbrengen. Zelfs zijn we bereid voor werk van onze beste schrijvers bijzondere voorwaarden te verleenen.

Dat is nochtans bedoeld voor origineel werk; vertalingen (uit het Fransch uitgesloten) en werk dat reeds in tijdschriften of elders verscheen, worden betaald tegen 100 tot 150, uitzonderlijk 175 fr. per vel. Voor ter uitgave aanvaarde vertalingen neemt het Davidsfonds het vertaalrecht te zijnen laste.

Het Davidsfonds wenscht niet beter, dan het beste werk, dan het werk van onze beste schrijvers bij ons Vlaamsche volk te verspreiden. Het beseft eenerzijds volkomen, dat goed werk, goede schrijvers ook goed moeten betaald worden. Daarom die verhooging.

Bovendien is het echter voor onze schrijvers ook de moeite waard om, in het Vlaamsche land alleen, hun werk te zien verspreiden op 36.000 exemplaren, zooals het dit jaar gebeurt, — op 40.000 of daarover, zooals het hoogstwaarschijnlijk a.s. jaar zal zijn. In elk van onze boeken geven wij voortaan van den auteur een levensschets (wellicht een portret vanaf 1928) met bibliografie: zoo leert ons volk hen van nabij kennen, en voor hen en hun werk is dat wellicht de allerprachtigste advertentie.

Wat nu het eigendomsrecht van dergelijke, door het Davidsfonds uitgegeven werken betreft, daarover zal per kontrakt overeengekomen worden volgens den aard, de waarde en het toegekend honorarium. Mocht het Davidsfonds eventueel de exploitatie van een werk in Holland op zich nemen, dan wordt daarvoor een speciale regeling getroffen in zake het eereloon, regeling afhangende van omstandigheden.

Uit den aard van onze vereeniging zelf kunnen wij a priori niet ter uitgave aanvaarden: verzen, tooneelstukken, zuivere letterkundige kritiek. Ook wordt geëischt, dat de ingezonden handschriften niets te wenschen overlaten onder katholiek opzicht, geen aanstoot geven aan onzen Vlaamschen aard, maar veeleer op ons volk een veredelenden invloed zullen uitoefenen, zonder nochtans in te litteraire sfeer te zweven. De boekenkommissie die gelast is met het keuren der ingezonden handschriften zal daar zorgvuldig over waken.