Cf. brief van Stijn Streuvels aan Adolf Spemann van 19 augustus 1941.

Cf. antwoord van Stijn Streuvels in zijn brief aan Adolf Spemann van 6 september 1941. De Duitse vertaling van Het glorierijke licht werd in Das Streuvels-Buch als ''.

Deze bibliografie werd opgenomen in Das Streuvels-Buch.

Op 10 mei 1940 werd België voor de tweede keer door de Duitse troepen overrompeld. Binnen drie weken was het hele land door de Duitsers bezet en kreeg het een 'Militärverwaltung', die tot taak had het land te besturen volgens de door Berlijn verstrekte instructies. Daarbij genoot Vlaanderen, dat als integrerend deel van het Duitse Rijk werd beschouwd, een aparte behandeling in het kader van de zgn. 'Flamenpolitik'. Het ontbreken van een 'Kulturkammer', zoals ze die in Nederland kenden, en de inschikkelijkheid van bepaalde Duitse machthebbers zorgden er evenwel voor dat de Vlaamse schrijvers ook tijdens de bezetting over een relatief grote vrijheid bleven beschikken. Het uitgavenprogramma van de vooroorlogse uitgeverijen, die in de jaren 1940-'44 zonder andere grote problemen dan de papierbevoorrading in de lijn van hun traditie verder bleven produceren, is daar om dat te bewijzen. Een ander symptoom is het nagenoeg volkomen ontbreken van publicaties die in de clandestiniteit moesten verschijnen, met uitzondering dan van de sluikbladen van de verzetsbeweging. Een ondergrondpers zoals die in Nederland floreerde, kwam in Vlaanderen niet voor. Wel waren er, zoals in Nederland, uitgeverijen die de nieuwe tijd aangrepen om zich met min of meer overtuiging in dienst te stellen van de nieuwe idealen en die, in overigens zeer uiteenlopende mate, de weg van de collaboratie opgingen. L. Simons, Geschiedenis van de uitgeverij in Vlaanderen. Deel II: de twintigste eeuw, p. 149-150.

Stijn Streuvels verwittigde Spemann in zijn brief van 9 augustus 1941 dat ein Fotoabdruck (...) und auch eine Menge anderen Bildern aus früheren Zeit klaar lagen om naar Stuttgart verstuurd te worden.

Op 19 juli 1941 richtte Spemann zich tot Streuvels met de vraag uit te kijken naar het 'Westvlaamsch Idioticon von De Boo', dat onontbeerlijk was voor de vertaling van talloze West-Vlaamse woorden en uitdrukkingen. Spemann vermeldde hierbij dat hij tot nu het Niederländisch-Deutsches und Deutsch-Niederländisches Taschenwörterbuch gebruikte. Streuvels reageerde op deze vraag door een prospectus van 'Koenens Verklarend Handwoordenboek' te sturen.