12 augustus
12 8 42.
Waarde Heer Lateur,
In orde voor Blachon; we verzonden heden, wat wij aan achterstaande orders nog durfden uitvoeren en maken er weerom reklame voor. U kan inmiddels reeds nazien of aan den tekst wijzigingen moeten aangebracht worden. Ik zal U waarschijnlijk in de eerste dagen een voorstel tot herdruk doen.
Rechtstreeks ontvangt U uw nrs. van de luxe-ex. volledig en ik zond U alleen de eerste vellen van de ex., die voor mij en de Standaard bestemd zijn. Ik hoop, dat het pak met geb. Lenteleven + ing. Teleurgang + luxe-ex.
Teluergang
(los) + een paar luxe-banden uit mijn verzameling r'eeds aangekomen is. De ontbrekende nrs. zijn dus uw nrs., die U in het pak zal vinden.
In een brief uiteenzetten wat met dhr. Kollar mondeling overeengekomen is, gaat niet; aan de hand van het ontwerp van akkoord, dat wij uit A'dam verwachten, zal dat beter gaan, indien het heelemaal in de lijn is, zooals wij afgesproken zijn. Dhr. Kollar zet niets in den weg voor de uitgaven, die in gang zijn en er wordt in niets aan uw rechten getornd. Zoodra ik het ontwerp ontvangen heb, zal ik U telefoneeren om te vernemen of U vrij is en wanneer wij de zaak bespreken. Wees overtuigd, dat er niets achter uw riug om gebeurt: daar ben ik en ook dhr. De Meyer niet voor te vinden.
Dus nog wat geduld en ik hoop, dat wij allen in eens op het akkoord van dhr. Kollar zullen kunnen instemmend antwoorden.
Hoogachtend,
(handtekening Joris Lannoo)
P.S. — Wij zetten ondertusschen toch verder aan "Levensbloesem".
JL
Op 9 augustus 1942 had Lannoo aan Streuvels laten weten dat de exemplaren van Waarom ik Vlaanderen liefheb terug van bij de firma Veen aangekomen waren, maar dat ze hem meer dan het dubbel zouden kosten dan wat de firma Veen indertijd aan Lannoo voor deze exemplaren had betaald. Wat Streuvels hierop antwoordde, is niet duidelijk.
In zijn brief aan Streuvels van 8 augustus 1942 kondigde Lannoo aan dat hij met de post [...] de andere eerste vellen van Teleurgang [zal sturen] om te handteekenen en bij gelegenheid terug te sturen.
Op 8 augustus 1942 beloofde Joris Lannoo 33 ingenaaide exemplaren van De teleurgang van den Waterhoek, 15 gebonden exemplaren van Lenteleven en een luxe-exemplaar van De vlaschaard en Lenteleven te sturen. Zo kon Streuvels een oordeel vellen over de band van de verschillende boeken.
Naar aanleiding van het verschijnen van de elfde (1941) en twaalfde druk (1942) van De vlaschaard ontstond er een geschil over het recht van uitgave. Volgens de firma L.J. Veen berustten de publicatierechten van dit boek bij haar zolang de firma Vlaschaard-voorraden ter beschikking had. Het feit dat ze af en toe toestemming gaf aan andere uitgeverijen tot het brengen van nieuwe drukken, betekende volgens haar niet dat zij van deze bescherming afstand deed. De firma Veen deed voor de verdediging van haar rechten beroep op een contract van 15 mei 1907, waarin staat dat bij elke herdruk van 1000 ex. de somma van Frcs. 750,- te betalen is
en waardoor de uitgeverij dus automatisch het alleenrecht voor eventuele verdere uitgaven bezat. Brief van de firma Veen aan Stijn Streuvels van 08.11.1941, Letterenhuis, S 935/B2/Veen
Om het geschil in der minne te regelen, had de firma Veen één ontwerp-contract opgesteld in het belang van alle betrokken partijen. Joris Lannoo, die tegen bepaalde punten bezwaar aantekende, splitste het oorspronkelijke enkele akkoord in drie ontwerp-overeenkomsten op: uitgeverij Veen zou afstand doen van alle publicatierechten op het werk van Streuvels; de firma zou alle exploitatierechten op de voorraden afstaan aan Zonnewende; een derde overeenkomst was die tussen Lannoo en de firma Veen, die ook door Maurits De Meyer van Standaard Boekhandel en door Gilbert Grymonprez van Zonnewende ondertekend werd.
Joris Lannoo herhaalt dit in zijn brief aan Streuvels van 20 augustus 1942.