Met de 'kleine werkjes' worden de werken Het glorierijke licht, St. Jan, Boomen en Morgenstond bedoeld, die Streuvels liever als 4 aparte uitgaven zag verschijnen i.p.v. in één bundel. Cf. hiervoor ook de brief van Stijn Streuvels aan Maurits De Meyer van 24 januari 1943. De bedoelde brief van Streuvels aan Lannoo vonden we niet terug in de geraadpleegde archieven.
Van juli tot september 1942 was de regisseur Boleslaw Barlog met zijn hele ploeg in West-Vlaanderen neergestreken om er te komen filmen. Hij hield zich vrij nauwkeurig aan Streuvels' verhaal, maar hij zorgde voor een optimistisch slot. Hij koos zijn auteurs onder de beste Duitse artiesten. Konrad Beste, de auteur van boerenromans, stelde het draaiboek op en er werd ook een beroep gedaan op Carl Dietrich Carl, een gevestigd dramaturg. Tijdens een privé-voorstelling te Kortrijk kon Streuvels voor het eerst kennismaken met de verfilmde versie van zijn meest verkochte boek De vlaschaard. Het ging bij deze voorstelling wel nog om de Duitstalige versie. Streuvels was uiterst tevreden dat de film tot in de puntjes verzorgd was en dezelfde geest en atmosfeer uitademde en dezelfde handeling als het boek weergaf. Na de proefvoorstelling van de Duitse versie in Kortrijk werd de Vlaamse versie gerealiseerd en dit door vooraanstaande Vlaamse toneelkunstenaars, mensen van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg, waar Joris Diels directeur was. Op vrijdagavond 20 augustus 1943 had te Gent, als Arteveldestad het centrum van de Vlaamse vlasnijverheid, de eerste voorstelling plaats van de Nederlandstalige film De Vlaschaard. 'De gefilmde Vlaschaard', in: Volk en Staat, 16 augustus 1943; H. Speliers, Als een oude Germaanse eik, p. 451-455; 'De eerste voorstelling van De Vlaschaard te Gent', in: Volk en Staat, 22-23 augustus 1943
Dit plan leidde tot de dertiende en de veertiende druk van De vlaschaard, die beide in 1943 verschenen. Zowel voor de verzorgde (dertiende druk) als voor de volksuitgave (veertiende druk) van De vlaschaard werden ter illustratie foto's uit de film overgenomen. In de dertiende druk werden 20 pagina's met gereproduceerde foto's uit de film De vlaschaard op kunstdrukpapier tussen twee bladzijden ingevoegd. De veertiende druk ('De gefilmde Vlaschaard') bevat 14 afbeeldingen uit de film, ingeschoven tussen de tekst.
Kerstvertellingen noch Kerstekind is verschenen in de Lijsternestreeks.
Joris Lannoo verstuurt het akkoord voor de volksuitgave van Minnehandel op 13 februari 1943; dat voor de goedkope filmuitgave van De vlaschaard op 14 december 1943.
Cf. het voorstel dat Joris Lannoo deed in zijn brief aan Streuvels van 16 januari 1943. Het formaat is 16 x 12 cm.
De Feniksreeks werd op de markt gebracht door uitgeverij Het Kompas in Mechelen. Per reeks verschenen telkens zes delen die dan los of gebonden gekocht konden worden. In 1933 werd het initiatief tot deze reeks genomen. De reeks wilde 'de beste boeken tegen de laagste prijzen' aanbieden. Ze kende een enorm succes.
Feniks. De Letterkundige Reeksen. Antwerpen, Het Kompas Zo verschenen in de periode tussen 1941 en 1945 de achtste tot en met de elfde reeks.
In de achtste reeks verschenen M. Matthijs, De gouden vogel; A. Munthe, Een oud boek van menschen en dieren; J.P. Jacobsen, Marie Grubbe; S. Lagerlöf, De schat van heer Arne; J. Lie, Als het scherm valt; J. Linnankoski, De vluchtelingen.
De negende reeks bevatte: L. Zielens, Lees en vergeet; K. Hamsun, Honger; M. de Unamuno, Abel Sanchez; A. Strindberg, De indringer; S. Christiansen, In den storm; H. Bang, Aan den weg.
De tiende reeks bestond uit: A. Gailit, Toomas Nipernaadi; R.M. Rilke, Vertelsels over Onzen Lieven Heer; W. de Geus, Wilde vaart; R. Holmström, Eenzame menschen; J.P. Jacobsen, Niels Lyhne; J. Bojer, De laatste viking.
In de elfde reeks verschenen: Tony, Ernest Staas; V.G. Rossi, De wijde zee; T. Elster, Levens in de branding; J. Boer, Catherina en de magnolia's, Hao-Kiu-Tschoan, Wat de wind fluistert bij maneschijn; J. Nyiroe, Uz Bence.
Formaat: 18 x 11 cm.
Ludo Simons, Het boek in Vlaanderen sinds 1800. Een cultuurgeschiedenis., p. 376-378
Elke uitgave in de Lijsternestreeks bevat (voorin) een foto van Streuvels.
Vanaf 1 januari 1943 legde de 'Propaganda Abteilung' in Brussel de verplichting op om voor elk boek of brochure een toelatingsnummer aan te vragen. Romain Vanlandschoot, Joris Lannoo. Drukker en uitgever voor Vlaanderen. 1891-1971, p. 197
De Lijsternestreeks moest een goedkope uitgave worden (aan 25 fr.), waarvan elke maand een deel zou verschijnen, naarmate de werken zouden vrijkomen. Normaal gesproken zouden 26 werken in de Lijsternestreeks verschijnen; uiteindelijk waren het er slechts 10.