Schoorl 18/3/24
Beste Streuvels,
Het spyt my heel erg, dat ik Zondag niet naar Antwerpen komen kan. De kwestie is, dat ik het overmoe ben & vacantie hebben moet. Wy vertrekken morgen naar Italië, voor twee maanden.
In gedachten echter zal ik by U en de Uwen zyn. Hoe gaarne had ik het meegevierd, het schoone feest van Zondag! Gy kent overigens myn gevoelens wel, zoo goed die u speciaal als die myn Vlaamsche kameraden in het algemeen raken!
Hulde en dank, beste Streuvels, voor al het geen gy gedaan hebt. En houd u, ook in de toekomst, overtuigd van myn hartelijke sympathie en vriendschap!
Met een krachtige handdruk
Uw (handtekening Herman Robbers)
Den Heere Frank Lateur
Ingoijghem
België
SCHAGEN
18.III.24
ALKMAAR
Herman Robbers
Schoorl
Op zondag 23 maart 1924 werd door de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen de dertigste verjaardag van Van Nu en Straks gevierd met een groot banket te Antwerpen. Tegelijkertijd werd de publicatie van Streuvels' eerste roman Lenteleven herdacht. Eigenlijk werd de literatuurgeschiedenis hier wat geweld aangedaan, want historisch klopt de datum niet met de verjaardag van Lenteleven, die in 1899 gelijktijdig in de Duimpjesuitgave èn bij De Praetere was verschenen. Het hele feest had waarschijnlijk de bedoeling om de Vereniging van de Vlaamse letterkundigen wat meer glans te geven. Streuvels dacht in zijn memoires met veel plezier terug aan het cadeau dat hij die avond kreeg: Aan tafel werd mij een album aangeboden op Japans papier en een zijden kaft, gebatikt door Frans Verschorens dochter, waarin, goed geteld, de veertig aanzittenden hun naam hadden geschreven.
De feestvreugde werd slechts door een klein incident verstoord. In zijn memoires noteert Streuvels later: Toen Vermeylen namelijk zijn feestrede begon uit te spreken, ging Maurice Roelants met enige van de jongeren brutaal aan het fluiten en kwinkslagen er door te gooien. Vermeylen liet zich echter niet uit zijn lood slaan, hij veranderde plotseling zijn rede in modernen stijl, met dynamische flitswoorden à la Van Ostaijen, gelijk ze toen aan de mode waren, en het kabaal der jonge kornuiten was meteen gesmoord onder daverend lachen.
H. Speliers, Dag Streuvels, p. 482-485; Em. Willekens en Bert Decorte, Schrijvenderwijs. Vijfenzeventig jaar Vereniging van Vlaamse Letterkundigen 1907-1982, p. 138