Cf. antwoord van Adolf Spemann in zijn brief aan Stijn Streuvels van 28 augustus 1941. Adolf Spemann stelde in zijn brief aan Stijn Streuvels van 21 juli 1941 voor om één van Streuvels' dochters een voorlopige eerste Duitse vertaling van Het glorierijke licht te laten maken, om die daarna met zijn eigen vertaling samen te voegen. Zo kon Frl. Lateur als Übersetzerin ihres Vaters mitgenannt worden.

Op 26 juli 1941 meldde Streuvels aan Spemann dat hij het origineel van een kinderfoto niet meer terug vond in zijn collectie. De bedoelde foto is vermoedelijk het portret 'Moeder met de twee zonen bij den rondreizenden portrettetrekker - eene gebeurtenis!' dat op p. 14 van Stijn Streuvels en zijn werk van De Pillecijn werd opgenomen.

Via de 'Militärverwaltung'.

Op 9 augustus 1941 schreef Streuvels aan Spemann dat hij een exemplaar van het West-Vlaams Idioticon voor hem op de kop had kunnen tikken.

Titelbeschrijving: Leonard Lodewijk de Bo (bew.), Westvlaamsch idioticon. Brugge, Boek- en Steendrukkerij Edw. Gailliard & Comp., 1870-1873. In 1892 volgde er een heruitgave van Joseph Samyn (Gent, Siffer).

Van grote betekenis is De Bo's wetenschappelijke activiteit op het gebied van de taalkunde, inzonderheid de lexicologie van het West-Vlaamse dialect. In samenwerking met collega-priesters uit West-Vlaanderen (vooral met Guido Gezelle, met wie hij in 1850 vriendschap sloot, maar ook met J.-B. De Corte, H.A. De Badts, Pieter Baes en vele anderen) verzamelde hij al vanaf zijn studietijd (1846-1851) bouwstenen voor het West-Vlaamse lexicon op basis van oude geschreven bronnen en de gesproken taal. Die werkzaamheden hielden verband met plannen die op de eerste Nederlandse Taal- en Letterkundige Congressen (van 1849 en 1850) werden bekendgemaakt voor een algemeen Nederduits woordenboek, naderhand het Woordenboek der Nederlandse Taal, met het pleidooi van Zuid-Nederlanders als Jan-Baptist David om het Zuid-Nederlandse taaleigen te laten opnemen in de Nederlandse standaardtaal en met de oproep om met dit doel dialectwoordenboeken samen te stellen. Het jarenlange verzamelwerk van De Bo resulteerde in het volumineuze Westvlaamsch Idioticon Elektronische NEVB

Bij zijn eerste brief stak Adolf Spemann nog een brief over zijn Duitse vertaling van Het glorierijke licht , samen met het manuscript van de vertaling en twee lijsten met moeilijkheden.

In Ingoyghem II getuigde Streuvels over dit autobiografische geschrift: 1939 - Eindelijk het voornemen om te beginnen aan de gedenkschriften, die zouden verdeeld zijn over drie boeken - de drie levensperioden afgelopen op drie dorpen: Heule, Avelghem en Ingoyghem. Een terugblik over 't hele leven, vanaf de eerste kinderjaren. En in 1940: Nu kan ik rustig doorwerken aan het boek De Maanden en aan Heule. Ah! jeunesse - l' homme ne la possède qu' un temps et le reste du temps la rappelle (Gide). Ik voel er mij tegenover als een derde persoon. Ingoyghem II, p. 180-181 en p. 195.