Op 6 maart 1945 — en niet op 17 maart — deelde Lannoo aan Streuvels mee dat de exemplaren van de vijftiende druk van De vlaschaard in half leder en de speciale exemplaren op naam binnen de 14 dagen zouden volgen. De bedoelde exemplaren waren bij de binder Van Dieren te Antwerpen.

V1 en V2: vliegende bommen

Het gaat hier om de foto van Prutske (d.i. Dina Lateur), die in de vierde druk van het gelijknamige boek werd opgenomen.

Cf. antwoord van Joris Lannoo op 6 juni 1945. Cf. ook verder de brief van Maurits De Meyer aan Stijn Streuvels van 8 juni 1945.

De heropflakkering van de repressie en de vele brandstichtingen in de streek maakten Streuvels ongerust. Hij liet door een vriend een deel van zijn inboedel in veiligheid brengen en aanvaardde het voorstel van die vriend zijn huis 1 dag gewapend te bewaken.

Cf. Lannoos vraag op 11 mei 1945.

Guido Gezelle, Loquela. Derde druk. Tielt, J. Lannoo, 1944-1945.

Bij de bevrijding in 1944 werd de operatie Gutt uitgevoerd. Onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog organiseerde Camille Gutt, de toenmalige minister van Financiën, een plotse inruiloperatie, waarbij oud geld in nieuw geld werd omgezet. Het doel dat hij daarbij voor ogen hield was het geldoverschot, een gevolg van de oorlogseconomie, afromen. Om een zware inflatie van de Belgische frank te vermijden, werd een limiet vastgesteld om het bedrag aan munten en biljetten in te ruilen.

Volgens het contract voor Loquela, d.d. 5 maart 1943, bedroeg het ereloon voor dit werk 10 % op de winkelprijs (zijnde 350 fr. per ingenaaid exemplaar ofwel 25 fr. voor de inschrijvers voor elk der 14 afleveringen van 48 bladzijden). De eerste afbetaling moest gebeuren ten laatste 1 maand nadat het werk volledig was verschenen.

De afrekening gebeurde op 31 mei 1945.

Deze uitgave resulteerde in: Torie Mulders, Honderd jaar dorpskroniek van Tiegem. Tielt, J. Lannoo, 1945.

De molenaar-filosoof Torie Mulders, een boezemvriend van Streuvels uit de buurgemeente Tiegem, liep rond met plannen voor een dorpskroniek en Streuvels wist dat. Streuvels had alvast zijn vriend aangemoedigd om zijn herinneringen op te schrijven en zocht er nu ook zelf een uitgever voor. Torie laste in de dorpskroniek een paar passages in om de buitenwereld wijs te maken dat Streuvels zijn Duitse contract voor de Vlaschaard-verfilming al had afgesloten tijdens het interbellum, in vredestijd dus. Het boekje verscheen in 1945, toen Streuvels door een tweede repressiegolf werd bedreigd. H. Speliers, Als een oude Germaanse eik, p. 454

De grote auteur, Stijn Streuvels, zo schrijft dorpschroniqueur Verschuere, die men wilde in de gevangenis brengen, werd aldus niet meer verontrust, dank zij het boek van Torie. H. Speliers, Dag Streuvels, p. 634