Zooeven ontvang ik een noodkreet van Uw dochter Isa, die mij mededeelt dat U vanaf 1 Oktober op reis gaat voor onbepaalde tijd 'om gerust gelaten te worden".

Ik geef U heelemaal geen ongelijk en tenslotte weet Uzelf ebest wat Uw gemak is. Maar nu moet ik U toch iets verklappen, noodgedwongen natuurlijk want het moest een verrassing zijn.

U hebt mij altijd in den waan gelaten dat U, heooezeer een officieele viering U tegenstond, voor een 'intiem' klein feestje toch wel zou te vinden zijn. Sedert den tijd dat ik met U betrekking hebt en een werkelijk aangename betrekking, heb ik U toch wel zoo goed leeren kennen dat ik de draagwijdte van Uw meeningen ongeverer kan schatten en daarom had ik het plan opgevat dien 70 en verjaardag te vieren op een manier waarvan ik zelf dacht dat ze U zeker zou aangenaam zijn. Dat plan was het volgende: Dr. en Mevr. Baeckelandt — Mr. en Mevrouw Callens — Mr. VR. Acke — Mr. en Mevr. Saverys en tenslotte imijn vrouw en ik, zouden U 's avonds op 2 Oktober komen bezoeken met allerhande kleine verrassingen. Ik heb enkele malsche graankiekens kunnen bemachtigen, Dr. Baekelandt brengt een paar goeie fleesschen wijn meer; Mr. Saverys een borrel en de dames ondereen bakken een paar taarten en andere kleinigheden. Het zou dus een plezierig, gezellig bijeenkomstje worden van verschillende Uwer beste vrienden die het werkelijk goed meenen. Onofficieleler kan het toch werkelijk niet zijn want buiten de menschen die ik hierboven genoemd heb, weet niemand maar absoluut niemand dat er überhuaupt gevierd wordt. Wij zouden 's avonds met een auto aankomen, een paar uur gezellig bij elkaar zijn en danz zijt U ons weer kwijt. Zegt U mij nu eens eerlijk: hebt U daar iets tegen? Overigens heb ik nog een cadeau voor U, iets waarvan ik ook weet dat het U aangenaam zal zijn. Dat wou ik dan ook meebrengen. Als U liever hebt dat we niet komen, laat het ons dan weten; het is werkelijk onze bedoeling niet U lastig te vallen. Ik geef U mijn eerewoord erop dat er niemnand buiten de hierboven genoemde zal aanwezig zijn. Is dat U voldoende.? Nu weet U alles van de verrassing die 2 oOktober pas ontdekt mocht worden. Nu verwacht ik een klein antwoordje van U want we zouden driommels graag die kiekens en die wijn en de rest eere aandoen en dat "onder ons". Alle genoodigden waren even enthousiast voor mijn voorstel. Als U "nee' zegt, wacht U misschien erger. Voor een keer zou U ongelijk hebben in eons voornemen meer te zien dan er werkelijk in steekt. Daarom wacht ik per keerende van U een wordje dat we welkom zijn, en meteen wil U dan ook wel Isa geruststellen en zeggen dat de afspraak blijft?