Volgens het contract, dat op 11 april 1939 door Engelhorn Verlag werd opgemaakt en op 13 april 1936 door Stijn Streuvels werd ondertekend, moest Streuvels 15 presentexemplaren ontvangen op een oplage van 5000 exemplaren.

Wanneer Hitler op 13 maart 1938 Oostenrijk bij Duitsland inlijfde en in september van datzelfde jaar aanspraak maakte op het Sudetengebied in Tsjechoslovakije, kondigde België op 27 september om 14 uur de 'Pied de Paix Renforcé' af. Dit betekende dat België, net als zijn buurlanden Nederland en Frankrijk, overgegaan was tot de mobilisatie van zijn troepen. Op 2 oktober werd de demobilisatie bevolen. België had op 26 augustus 1939, na de ongelukkige mobilisatie van september 1938, een nieuw plan in vijf fasen uitgewerkt, waarbij de soldaten vaak nodeloos in paraatheid werden gebracht. Er werd gemord omdat alleen de 'doppers' (uitkeringsgerechtigden) onder de wapens moesten; de andere werklozen niet. De ploegarbeiders van de Kortrijkse Kunstwerkstede werkten zich sinds maanden uit de naad om de bestellingen voor het Franse leger, namelijk houten barakken, te voltooien. Op 3 september 1939 verklaarden Frankrijk en Engeland, omwille van de inval in Polen, de oorlog aan Duitsland. Hoewel Duitsland met Frankrijk en Engeland op voet van oorlog leefde, brak er nog steeds geen oorlogsgeweld uit en bleef België er als bufferzone tussenin liggen. Zowel de bevolking als de soldaten werden in paraatheid gebracht; anderzijds werd hen een vals gevoel van veiligheid opgezadeld. Maar op 10 mei 1940 werden zonder enige oorlogsverklaring, in de vroege ochtend zowel Nederland, het Groot-Hertogdom Luxemburg en België door de Duitse troepen aangevallen. Fase E van het mobilisatieplan trad in voege. Tevens werden de hulpdiensten en het NMBS -personeel burgerlijk gemobiliseerd en gingen de scholen dicht.