Het bijgaande kaartje werd niet mee overgeleverd.

Door de papierschaarste was het voor de drukkerijen moeilijk om aan voldoende papier voor hun uitgaven te geraken: eerst moest de goedkeuring gevraagd worden bij de 'Propaganda-Abteilung', daarna pas kon het beschikbare papier door de Papiercentrale gedistribueerd worden. Verder werden er van overheidswege nog allerlei beperkingen opgelegd, zoals het verminderen van het aantal bladzijden, kleinere formaten en lagere oplagen. Els De Bens, De Belgische dagbladpers onder Duitse censuur (1940-1944), p. 72-79, p. 106-110

Dit boek werd gedrukt volgens maquette van Jos. Leonard.

Die blauen Bücher was een reeks die werd uitgegeven bij Langewiesche Königstein im Taunus in Düsseldorf en behandelt voornamelijk de kunst en cultuur in Duitsland.

Hier bedoelt Joris Lannoo vermoedelijk het boek: Heinrich Zillich en Hermann Phleps, Siebenbürgen und seine Wehrbauten. Düsseldorf, Langewiesche Königstein im Taunus, 1941. Uit de reeks Die blauen Bücher.

Dina Lateur vertaalde Der Hochzeitsschmuck van Erwin Wittstock: Erwin Wittstock, Het bruidsjuweel. Tielt, J. Lannoo, 1944. Vertaald door Dina Lateur e.a.

luxe-uitgaven: de vijftiende druk van De vlaschaard, Het leven en de dood in den ast en de "vier plaquetten" (Boomen, Morgenstond, Sint-Jan, Het glorierijke licht).

De eerste exemplaren van de veertiende druk van De vlaschaard waren inderdaad klaar tegen 15 december. Cf. brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 14 december 1943.

Het akkoord voor de veertiende druk (de goedkope uitgave) van De vlaschaard dateert van 14 december 1943. (Letterenhuis, S 935/C)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstond er een toenadering tussen Moens en het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV), dat zich in het begin van de bezetting opwierp als de voortrekker in het streven naar de 'Dietse volksstaat'. Moens hield vast aan zijn Dietse volksnationalisme, plaatste het in een Germaanse context maar verwierp de Duitse annexatiepolitiek. Zijn belevenissen gedurende de eerste oorlogsmaand verwoordde hij in het prozawerk Dertig dagen oorlog (1940) en in de bezettingsjaren verschenen de opstellenbundel De Spitsboog (1943) en de autobiografisch geïnspireerde dichtbundel Het Spoor (1944). Op 4 april 1941 kreeg Moens, die in de jaren 1930 als redactiesecretaris voor het Nederlandse R(ooms)-K(atholieke) Bouwblad werkte, de leiding over de gesproken uitzendingen van Zender Brussel. In januari 1942 bevorderd tot 'algemeen leider' van de culturele uitzendingen, nam hij op 31 december 1943 ontslag omwille van de steeds verdergaande inmenging van Duitse zijde en van de Duitsch-Vlaamsche Arbeidsgemeenschap en de SS-Vlaanderen. Bij de bevrijding dook Moens onder en begon met het schrijven van zijn memoires. In mei 1947 werd hij bij verstek ter dood veroordeeld. Vier maanden later vluchtte hij naar Nederland.