Maurice Roelants, Het leven dat wij droomden. Rotterdam, Nijgh & Van Ditmar, 1931.

Robbers besprak deze roman in de 'Kroniek' van Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift van april 1932 (p. 283-284).

Robbers werd door P.H. Ritter Jr. uitgenodigd om op maandag 15 februari, tussen 7.00 en 7.30, voor de AVRO, in het programma 'het boekenhalfuurtje', een bespreking te geven van Roelants' tweede roman Het leven dat wij droomden. P.H. Ritter Jr. en Jan J. Van Herpen, Al wat in boeken steekt: dertig jaar radiowerk van P.H. Ritter jr bij de AVRO, p. 199

Het Nederlandse letterkundige tijdschrift Forum werd eind 1931 opgericht door Menno Ter Braak en Edgar Du Perron. De oprichters vormden samen met Maurice Roelants de redactie.

De directe aanleiding tot het oprichten van Forum was de discussie rond Binnendijks bloemlezing Prisma (1930), waaraan vooral door Ter Braak, Binnendijk, Du Perron en H. Marsman werd deelgenomen. De discussie draaide rond de tegenstelling tussen 'vorm of vent', de tegenstelling tussen de opvatting dat een literair kunstwerk allereerst dient te worden beoordeeld als een autonome structuur, los van de auteur (Binnendijk) en de opvatting dat literatuur uitdrukking is van een oorspronkelijke persoonlijkheid (Ter Braak en Du Perron). De discussie laaide zo hoog op dat het tijdschrift De Vrije Bladen, waarvan Marsman en Binnendijk redacteur en Ter Braak en Du Perron medewerker waren, eraan ten gronde is gegaan. Toen een poging tot reorganisatie mislukte, werd Forum opgericht.

Het programma van Forum kantte zich tegen de ontwikkeling van de poëzie in de esthetiserende richting en stelde de persoonlijkheid van de kunstenaar boven de vorm waarin hij schreef. De schrijver moest zichzelf oprecht en onverhuld tonen in zijn werk (honnête homme), en moest zich als individualist niet conformeren aan een andere visie dan die van zichzelf. Vanaf de tweede jaargang gaf het tijdschrift uiting aan politieke betrokkenheid. Het keerde zich tegen het nationaal-socialisme en verdedigde de vrije persoonlijkheid tegenover collectivistische systemen.

Na de tweede jaargang verliet Du Perron de redactie en vertoonde Forum een volkomen tweeledige structuur met twee van elkaar onafhankelijke redacties: een Nederlandse (Menno Ter Braak, Simon Vestdijk en Victor Van Vriesland) en een Vlaamse (Marnix Gijsen, Raymond Herreman, Maurice Roelants en Gerard Walschap). Na de vierde jaargang (1935) hield Forum op te bestaan door een conflict tussen de Nederlanders en de Vlamingen over het al dan niet opnemen van een 'pornografisch' geacht verhaal van V. Varangot. Oosthoek Lexicon Nederlandse & Vlaamse literatuur, p. 120; Encarta Encyclopedie Winkler Prins Editie

Robbers' vermoeden was niet ongegrond. Maurice Roelants kon zich vinden in de visie van Ter Braak en du Perron dat de persoonlijkheid het eerste en laatste criterium is bij de beoordeling van de kunstenaar. Hij ging dus akkoord met de opvatting dat literatuur de uitdrukking is van een oorspronkelijke persoonlijkheid. Waarin Roelants fundamenteel verschilde van Ter Braak en Du Perron was zijn visie op polemiek. Hun opvattingen over polemiek raakten bij mij weinig levende spanningen en zouden mij verrassingen van bitsigheid reserveren, die minder of heel weinig tot mijn eigen aard behoorden. De polemiek zou een vorm van zelfbevestiging en strijdbaarheid huldigen, zgn. opbouwende kritiek, die bestendig naar altijd vluchtende objectieve criteria zoekt. Hun formulering daaromtrent was meer hun dan mijn zaak. Ik voelde mij geen wereld- of literatuurhervormer.

Roelants bekende later dat hij zich nooit goed gevoeld had binnen de drieledige redactie. Menno ter Braak en Eddy du Perron waren uitmuntende gezellen. Wij konden desondanks met elkaar flink bekvechten, wat zij trouwens onderling ook dikwijls fel deden. Maar in het driespan zat het gareel mij persoonlijk toch niet uiterst goed. Onze bezorgdheden waren niet precies op dezelfde wijze gespreid. Onder de christelijke waarden liggen in het Noorden de kaarten van het katholicisme en het calvenisme, dat er zo zeer is op afgekleurd, anders dan in het Zuiden. Mijn beide kameraden-kornuiten, als men dit woord zonder pejoratieve zin wil aanvaarden, sloegen heel graag een kerkraam of een tempelruit in. Daarbij speelde ik, omdat ik, hoe breed ik de vrije meningsuiting ook uitmat, eerbied voor mijn eigen opvattingen opeisen moest, de bekende figuur uit het voetbalspel: ik hinderde soms de tegenspelers, door hun aanloop bewust te doorkruisen. En zij koelden bewust mijn ijver af, hoeveel punten van eensgezindheid er ook waren. Maurice Roelants, Roman van het tijdschrift Forum of les liaisons dangereuses, p. 28-29, 35

Chris De Graaff, Alleenspraak. Utrecht, De Gemeenschap, 1931.

Gedichten door Jac. Van Looy 1884-1925. Leiden, Slijthoff, 1932. Deze gedichtenbundel telt 127 bladzijden.