Streuvels bedoelt hier De Boekenkast. Nieuwsblad voor het Nederlandsche Boek in Vlaanderen
(1929-1937), een bibliografisch tijdschrift, aanvankelijk het orgaan van de in dat jaar opgerichte Vereniging ter Bevordering van het Vlaamse Boekwezen, waarvan De Bock medestichter was en na de Tweede Wereldoorlog voorzitter werd. Het eerste nummer begon met Streuvels' artikel 'Boekenwereld', waarin hij herinneringen opdiept aan zijn eerste boekhandelaar in Oostende. E. De Bock, Een uitgever herinnert zich, p. 43-44
Frank Van den Wijngaert, De moderne Vlaamse houtsnijkunst. Met voorwoord van Just Havelaar. Antwerpen, De Sikkel; Santpoort, C.A. Mees, 1927.
Het lied van de krijgsbende van Igorj. Ingeleid, vertaald en met nota's voorzien door André M. Pols. Antwerpen, De Sikkel; Santpoort, C.A. Mees, 1927.
Op 27 februari en 24 april 1929 hield Streuvels in de Academie een lezing 'Over Genoveva van Brabant', die daarna werd gepubliceerd in de Verslagen en Mededeelingen van de Koninklijke Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde, 1929, p. 171-201. R. Roemans en H. Van Assche, Bibliografie van Stijn Streuvels, p. 176 Streuvels behandelt in deze lezing de verschillende bewerkingen van de Genovevalegende, nadat hij uiteengezet had hoe hij tot het schrijven van dit werk was gekomen. Over Genoveva van Brabant schreef hij in Ingoyghem II:
Nooit aan een boek heb ik met zulk genoegen als aan die Genoveva bezig geweest en mij in het onderwerp zo ingeleefd.
S. Streuvels, Ingoyghem II, 1914-1940, p. 22
De Eikelaar, maandelijks overzicht der voortbrengselen tot algemeene bemeubeling en huissiersel ontworpen en uitgevoerd ter kunstwerkstede der Gebroeders De Coene, Kortrijk. (1925-1932/1940). De drukkerij-uitgeverij De Eikelaar werd opgericht in 1925 door de gebroeders De Coene. Ze had als streefdoel met keurig verzorgde en vooral artistiek verantwoorde druksels naar buiten te komen. Streuvels had in de loop van de jaren heel wat technische kennis van de boekdrukkunst verworven en zijn vriend Jozef De Coene aarzelde dan ook niet om hem de artistieke leiding over de drukkerij-uitgeverij De Eikelaar toe te vertrouwen. Wat het blad De Eikelaar betreft, zal het wellicht, gezien de ondertitel, de bedoeling geweest zijn jaarlijks 12 nummers uit te brengen. Dit ambitieuze plan werd echter niet gehaald: in de periode van november 1926 tot april 1932 verschenen voor zover bekend maar 8 nrs. in het Nederlands. Van het Franse equivalent Glandifer, revue mensuelle konden tot dusver maar 7 nrs. teruggevonden worden. De activiteiten van De Eikelaar (drukkerij-uitgeverij) speelden zich ook nog op andere terreinen af: enkele reclamebrochures in opdracht van De Kortrijkse Kunstwerkstede, enkele werken in opdracht van derden en ook enkele boeken, niet alleen op eigen pers gedrukt, maar — al was dit aanvankelijk niet de bedoeling — ook door De Eikelaar zelf uitgegeven. De overige boeken die bij De Eikelaar van de pers kwamen, werden niet door De Eikelaar uitgegeven. Al was de productie beperkt, toch is wat door De Eikelaar gedrukt en uitgebracht werd zowel als object als inhoudelijk van hoge kunsthistorische waarde. De bedrijvigheid van de drukkerij-uitgeverij viel circa 1932 stil, 1940 betekende het definitieve einde, toen de fabriek grotendeels werd verwoest. P. Thiers, De Eikelaar, p. 7-36