STYN·STREUVELS
Ingoyghem den 14 Juni, '49
Waarde Heer Amter,
Ik sta altijd te gapen ve
an ver- en bewondering als ik hoor van schrijvers die zoo maar op bestelling en in record-tempo een nieuw boek uit hun mouw of uit den grop
nd kunnen stampen,... o
x
f het gereed zitten hebben.
Bij mij moet het groeien en soms heel lang en traag.
Buitendien heb ik er in mijn leven altijd eenige grondstellingen op nagehouden, en er mij wèl bij bevonden:
- 1) Nooit iemand op mij laten wachten.
- 2) Nooit iets toezeggen of beloven als ik niet vooruit zeker ben het te kunnen uitvoeren of volbrengen.
Daarom heb ik nooit op bestelling kunnen werken — er zelfs nooit aan de mogelijkheid er van gedacht. Ik zou er mijn slapen bij laten moest ik iets toezeggen dat nog in de lucht hangt en op gestelden termijn moet gereedkomen.
Er zijn mij gevallen genoeg bekend van "belovers" waarvan nooit iets terechtkomt.
Ik vraag mij echter af — en het is hier ook geen uitzondering, maar wel algemeene regel — waarom komt men zoo laat opdagen met zulke voorstellen? Het bestuur van Davidsfonds wist toch van voor ja-ren (of had het moeten weten — van dat 75-jarig jubileum?
Ik zit met de correctie der drukproeven voor eene uitgave "Volledige Werken" in 10 deelen, bij Erasmus te Gent,— met toezicht over vertalingen te Weenen en te Londen, en de bewerking van "Leven en Dood in den Ast" voor het tooneel. Om U te zeggen dat we nog altijd ons brood niet in ledigheid eten en er van rentenieren voorloopig nog geen kwestie is. Die loopende bezigheden kan ik onmogelijk vankant zetten, om de drukkers niet op mij te laten wachten.
Ik voel me zeer vereerd door de uitnoodiging om in de rij te komen der begenadigden die aan de Gulden Reeks meewerken, van wie nu reeds de copij binnen is, of voor vast hebben kunnen toezeggen wat ze zullen inleveren. Voor mijn part durf ik niets beloven.
Met Hooge Achting en genegen groet
(handtekening Stijn Streuvels)
Op 11 juni 1949 herhaalde Eduard Amter zijn vraag aan Streuvels van 30 april om een bijdrage te leveren voor de geplande Gulden Reeks van het Davidsfonds.
Van 1950 tot 1955 werden Stijn Streuvels' Volledige Werken, in 12 delen, uitgegeven bij uitgeverij 't Leieschip te Kortrijk. De werken werden gedrukt bij drukkerij Erasmus te Gent (Ledeberg).
In 1949 werd door Wiener Volksbuchverlag een Duitse vertaling van Levensbloesem gepubliceerd.
Het volledige handschrift van '
Het [zinne]spel van droom en leven', de toneelbewerking van Het leven en de dood in den ast, telt 51 bladzijden. De tekst is geschreven op de verso-zijde van het (gecorrigeerde) typoscript van Herinneringen uit het verleden (1924). In 1956 deed Joos Florquin aan Stijn Streuvels het voorstel een toneelbewerking te maken van Het leven en de dood in den ast. Streuvels antwoordde (brief van 24 september 1956): Ik mag u daarover mededelen dat ik indertijd daarvan een bewerking gemaakt heb voor toneel (met combinatie projectie bioscoop).
En op 14 november: Het handschrift is bij Fred Engelen. Ik heb het voor enkele weken teruggevraagd, doch zonder resultaat. Wilt gij het misschien beproeven? Ik geef het u cadeau.
Florquin heeft het beproefd en kreeg van Engelen het 'handschrift'. Het gaat echter om een typoscript. Florquin schreef daarover in Dietsche Warande en Belfort (116 (1971)8, blz. 594): Ik heb van Fred Engelen dan na enig aandringen het handschrift gekregen (25 door Streuvels getikte rode blaadjes) [...].
Prof. Florquin publiceerde de integrale versie onder de titel Het zinnespel van droom en dood in Dietsche Warande en Belfort, a.w., blz. 564-597. De tekst vertoont naast een aanpassing in de titel - de titel van het handschrift luidt: Het spel van leven en droom - lichte tekstwijzigingen en praktische herschikkingen. Deze werden vermoedelijk door Streuvels aangebracht bij het typen van de 'definitieve' tekst. P. Thiers, Oog in oog met Streuvels, p. 93