In 1937 wordt het eerste deel van Spemanns plan gerealiseerd. Dan verschijnt Frühling, de Duitse vertaling van de novelle Lente (1899). In 1939 publiceerde Engelhorn Verlag onder de titel Das heisse Leben een nieuwe druk van Sommerland.

Toen Samuel Fischer had afgehaakt, nadat hij was blijven zitten met het leeuwendeel van Sonnenzeit (d.i. de Duitse vertaling van Zonnetij), was Martha Sommer met haar tweede vertaling Sommerland (Zomerland) gaan aankloppen bij J.C.C. Bruns Verlag. De uitgeverij besloot deze prozabundel uit te geven in een oplage van 2000 exemplaren. Voor deze vertaling had Sommer een willekeurige keuze gemaakt uit Streuvels' vroegste prozabundels: , pp. 1-54. [o.t.: Groeikracht, uit: Zomerland, 1900]. , pp. 55-94. [o.t.: Zomerland, uit: Zomerland, 1900]. , pp. 95-146. [o.t.: Zomerzondag, uit: Zonnetij, 1900]. , pp. 147-176. [o.t.: Het einde, uit: Lenteleven, 1899]. , pp. 177-208. [o.t.: Avondrust, uit: Zonnetij, 1900].

Na haar succes bij Bruns bleef Frau Sommer niet stilzitten. Ik heb, schreef ze naar het Lijsternest, verscheidene andere vertalingen opzij gelegd om mij weer eens voor lange tijd uitsluitend aan het Streuvelsiaanse proza te wijden. Na het verschijnen van Sommerland had ze Kinderzieltje en Martje Maertens vertaald. Ze was zelfs speciaal naar Leipzig gereisd om de novellen aan te bieden bij Insel Verlag. Maar toen Insel Verlag had geweigerd, was ze opnieuw gaan aankloppen bij J.C.C. Bruns. Bruns ging akkoord, maar hij vond twee novellen te weinig voor een prestigieus boek. Sommer voegde er de grote novelle Lente aan toe en noemde haar derde boek meteen Frühling. Brieven van Martha Sommer aan Stijn Streuvels in Letterenhuis, S 935/B2; R. Roemans en H. Van Assche, Bibliografie van Stijn Streuvels, p. 112-113; H. Speliers, Als een oude Germaanse eik, p. 29, p. 31

Lenteleven werd in 1899 gepubliceerd.

Cf. brief van Adolf Spemann aan Stijn Streuvels d.d. 14 april 1936.

De redacteur van de Frankfurter Zeitung, Wilhelm Hausenstein, had Spemann gevraagd een werk van Streuvels als feuilleton te mogen publiceren.

Guido Gezelle, Gedichte. Leipzig, Insel Verlag, s.d., 64 S. Aus dem Flämischen übertragen von Rudolf Alexander Schröder. Insel Bücherei, 213.

Geen verdere informatie.

Pas in 1938 werd door Engelhorn Verlag een Duitse vertaling van dit werk gepubliceerd, als Die grosse Brücke.

Op 5 februari 1936 ontving Streuvels, samen met Cyriel Verschaeve en René De Clercq, de Rembrandtprijs van Hamburg voor Nederduitsche Letterkunde en Kunst, een prijs ter waarde van 10.000 DM. Streuvels zou niet aanwezig zijn op de plechtige uitreiking van de prijs, omdat een knieontsteking hem dit belette, maar stelde in zijn brief aan Spemann van 22 april 1936 voor dat zijn uitgever de aanwezigen in zijn naam zou bedanken. De Rembrandtprijs werd Streuvels toegekend omdat hij met zijn woord het Vlaamse Boerenleven in zijn verbondenheid aan de Vlaamse grond weergaf en daarmede getuigde van de nog ongebroken kracht van het Vlaamse volk. QB 29/3, S. 87; ; L. Schepens, Kroniek van Stijn Streuvels, p. 101

In het Letterenhuis wordt een afschrift bewaard van Peter Mertens' lezing ''. De lezing werd op 22 april 1936 door de Reichssender Frankfurt uitgezonden tussen 15.45 u. en 16.00 u.

Brief van Borchling aan Streuvels van 18 april 1936 (Letterenhuis, B 7404/B).