Adolf Spemann stelde in zijn brief aan Stijn Streuvels van 21 juli 1941 voor om één van Streuvels' dochters een voorlopige eerste Duitse vertaling van Het glorierijke licht te laten maken, om die daarna met zijn eigen vertaling samen te voegen. Zo kon Frl. Lateur als Übersetzerin ihres Vaters mitgenannt worden.

Volgens Streuvels' briefkaart aan Spemann van 1 augustus 1941 werd dit manuscript op 31 juli verstuurd.

Cf. antwoord van Adolf Spemann in zijn brief aan Stijn Streuvels van 12 augustus 1941.

Streuvels sloot bij zijn brief aan Adolf Spemann van 19 april 1935 een ondertekende overeenkomst, waarmee hij (Streuvels) zich ertoe verbond zijn werken die nog niet in het Duits waren vertaald, allereerst aan J. Engelhorns Nachf. aan te bieden.

Streuvels schrijft dit naar aanleiding van Spemanns opmerking hierover in zijn brief aan Streuvels van 4 augustus 1941. Tot zijn grote verrassing was in de Frankfurter Zeitung de Duitse vertaling (d.i. de Duitse vertaling van de novelle Vrede) van de hand van Karl Jacobs verschenen. Spemann had op zijn beurt Jacobs hierover een brief geschreven en hem attent gemaakt op het feit dat er een optie-verdrag tussen zijn uitgeverij en Streuvels bestond.

Cf. brief van Adolf Spemann aan Stijn Streuvels van 4 augustus 1941.

Uit de brief van Spemann aan Streuvels van 12 augustus 1941 blijkt het hier om de novelle Vrede te gaan.

Vermoedelijk wordt hier een bloemlezing bedoeld van vertalingen van verschillende Vlaamse schrijvers door Karl Jacobs die in 1943 bij Alber in München uitkwam: Karl Jacobs (vert.) Flandern erzählt, ein Sammelband flämischer Dichter ausgewählt und übertragen. München, K. Alber, 1943.

Cf. brief van Adolf Spemann aan Stijn Streuvels van 4 augustus 1941.

Op 26 juli 1941 meldde Streuvels aan Spemann dat hij het origineel van een kinderfoto niet meer terug vond in zijn collectie. De bedoelde foto is vermoedelijk het portret 'Moeder met de twee zonen bij den rondreizenden portrettetrekker - eene gebeurtenis!' dat op p. 14 van Stijn Streuvels en zijn werk van De Pillecijn werd opgenomen.

Bij deze brief van Streuvels vonden we een briefje met de volgende opdracht: Met vriendelijk verzoek te willen doorsturen aan: Herrn D r A. Spemann J. Engelhorns Nachf. Verlag Augustenstrasse 7 a Stuttgart. W.. Verder ook nog de voorzijde van een enveloppe die aan Spemann geadresseerd is en waarop werd geschreven: Drucksache (Buch). Op 12 augustus 1941 meldt Spemann de ontvangst van Loquela.

Leonard Lodewijk de Bo (bew.), Westvlaamsch idioticon. Brugge, Boek- en Steendrukkerij Edw. Gailliard & Comp., 1870-1873. In 1892 volgde er een heruitgave van Joseph Samyn (Gent, Siffer).

Van grote betekenis is De Bo's wetenschappelijke activiteit op het gebied van de taalkunde, inzonderheid de lexicologie van het West-Vlaamse dialect. In samenwerking met collega-priesters uit West-Vlaanderen (vooral met Guido Gezelle, met wie hij in 1850 vriendschap sloot, maar ook met J.-B. De Corte, H.A. De Badts, Pieter Baes en vele anderen) verzamelde hij al vanaf zijn studietijd (1846-1851) bouwstenen voor het West-Vlaamse lexicon op basis van oude geschreven bronnen en de gesproken taal. Die werkzaamheden hielden verband met plannen die op de eerste Nederlandse Taal- en Letterkundige Congressen (van 1849 en 1850) werden bekendgemaakt voor een algemeen Nederduits woordenboek, naderhand het Woordenboek der Nederlandse Taal, met het pleidooi van Zuid-Nederlanders als Jan-Baptist David om het Zuid-Nederlandse taaleigen te laten opnemen in de Nederlandse standaardtaal en met de oproep om met dit doel dialectwoordenboeken samen te stellen. Het jarenlange verzamelwerk van De Bo resulteerde in het volumineuze Westvlaamsch Idioticon Elektronische NEVB

Bij zijn brief aan Adolf Spemann van 2 juli 1941 voegde Stijn Streuvels een lijst van werken die hij had willen bestellen.

In zijn brief van 24 juni 1941 richtte Streuvels zich tot Adolf Spemann met de mededeling dat hij zich had voorgenomen om Grieses hele oeuvre te bestellen. Hij vroeg Spemann tot welke uitgever hij zich daarvoor moest richten.

Op 26 juli 1941 heeft Streuvels de gevraagde boeken al ontvangen en hij verwondert zich over de omvang van de zending. Titelbeschrijvingen van de ontvangen boeken: Friedrich Griese, Die Wagenburg. Eine Erzählung. München, Albert Langen - Georg Müller, 1935. Friedrich Griese, Die Weissköpfe. Roman. München, Albert Langen - Georg Müller, 1939. Van Winter waren reeds verschillende uitgaven verschenen. Eén ervan is: Friedrich Griese, Winter. Roman. Berlin, Otto Quitzow, 1927.

Streuvels was op zoek naar een Duitstalig boek dat zijn dochter Isa Lateur in het Nederlands zou kunnen vertalen.

Streuvels heeft het hier over: Herbert von Hoerner, Die Kutscherin des Zaren. Erzählung. Stuttgart, J. Engelhorns Nachf. Adolf Spemann, s.d. [1936].

Op 6 september 1941 meldt Stijn Streuvels dat Isa Lateur aan de vertaling van Der graue Reiter van Herbert von Hoerner bezig is voor uitgeverij Die Poorte.