Léon Tolstoï, Contes Evangéliques. Traduits du Russe par Léon Golschmann. Paris-Lille, A. Taffin-J.Lefort, 1898. Geen uitgave gevonden met Mame & Fils als uitgever.

Het boek wordt niet vermeld in de inventaris van het Lijsternest.

Dit als antwoord op het voorstel van Lannoo (brief van 27 april 1923) om de uitgave van tekeningen te voorzien. Uiteindelijk zou er bij elke vertelling een tekening verschijnen van G. Vandenbulcke.

Het 'typisch portret' van Tolstoï toont een charismatische oudere man met lange, uitgegroeide grijze baard en haren.

Dit als antwoord op het voorstel van Lannoo om het boek op te nemen in de reeks Streuvels' Volksboeken. Cf. brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 27 april 1923.

Vertellingen van Tolstoï verscheen niet in deze reeks.

Op 20.04.1923 had de firma Veen wel aan Streuvels geschreven: Wanneer het Uw bedoeling is van "Kerstekind" een uitgave te geven in aansluiting op de 17 deelen, dan bedoelt U zeker formaat 17 x 11 en niet 7 x 11? Maar is U dan niet gesteld op zelfde letter en druk bij Thieme, en papier, band en omslag en wil ik dan eens zien, wat ik voor 5000 ex. (hoeveel ingenaaid en hoeveel gebonden?) moet berekenen en bij die berekening tevens rekening houden met het bedrag der vergoeding, mij toekomend, omdat naast de bestaande, een nieuwe uitgave komt? Is dat Uw bedoeling niet, doch een eenvoudige volksuitgave voor Belgïe, dan zou ik het bedrag der vergoeding bepaald willen zien op Fl. 250.- wanneer de Belgische uitgever dit zelf betaalt. Maar is dit een vergoeding, door U zelf te betalen, dan acht ik Fl. 150.- voldoende. Waar ik nog een grooten voorraad heb, is het missen van het Belgische debiet natuurlijk een strop! Brief in Letterenhuis, S 935/B2/Veen

Cf. voorstel van Joris Lannoo op 5 april 1923, om de firma Veen in België te laten drukken.

Op 20 april 1923 schreef de firma Veen aan Streuvels: Als de Heer Lannoo vreest, dat de uitgave voor Belgïe, in Nederland uitgevoerd, te duur zou worden, dan heb ik er niets op tegen het boek in Belgïe te laten drukken en zal ik mij hiertoe met iemand verstaan. [...] Ik dacht over Buschmann of hebt U misschien nog een bevrienden, goeden drukker, dien U aanbeveelt en waar U liever mee werkt? Dan houd ik mij voor Uw mededeeling aanbevolen. Brief in Letterenhuis, S 935/B2/Veen

Couchépapier of kunstdruk is 'gestreken' papier, dat zowel houtvrij als houthoudend kan zijn, en waarbij de druk niet op het papier zelf terechtkomt, maar op een het papier bedekkende laag, de couche. Een grote faam genoten de Engelse fabrikanten. H. Van Krimpen, Boek over het maken van boeken, p. 62

Niet bij de brief bewaard gebleven.

De Lelie was een maandelijks katholiek damestijdschrift (voor Noord- en Zuid-Nederland) uit 1909, met een omslagtekening van G. Van de Woestijne. Het eerste nummer verscheen in september 1909, het laatste in 1914. Het doel van het tijdschrift was de katholieke vrouwenbeweging in de Nederlanden te bevorderen en de Vlaamse intellectuele vrouwen te winnen voor de moedertaal. Ludo Simons, Het boek in Vlaanderen sinds 1800. Een cultuurgeschiedenis., p. 205

Prutske werd gedrukt met de Hollandsche Mediaeval (1912) van De Roos, in die tijd een heel populair lettertype, gebaseerd op de vroege Venetiaanse lettervorm. F.R. Treebus, Tekstwijzer. Een gids voor het grafisch verwerken van een tekst, p. 47