Na overleg met de firma Veen in Amsterdam. In zijn brief van 30 januari 1925 schreef Abramsz:

Alvorens mij met drukker en papierhandelaar over Gezelle 1/10 te verstaan, zou ik U gaarne, natuurlijk met Uw goedkeuring, mijn plan eerst willen voorlee ggen. Teneinde eens van mijn ongeveer 2000 ex. 11/14 af te komen, zou ik 2000 ex. willen drukken van 1/10 en 1000 extra 1/10 om, als die 2000 11/14 eventueel weg zijn, dan verder alleen 1/10 te verkoopen. Ik bemerk uit Uw schrijven, dat U voor Belgïe ook 1/10 noemt en dus 11/14 onuitgegeven laat, dus:

Ik zou dan voor 3000 1/10 5% royalty willen betalen, wat altijd met zijn hoogen prijs in Holland een zeer mooie conditie is. Ik stel mij dan voor, voor Belgïe 2000 ex. mee te drukken op titelnaam Lannoo en te leveren in losse vellen ZONDER omslag en mij dan tevreden te stellen met kosten papier, drukken en een KLEIN bedrag onkosten. Waar U op zeer lagen prijs voor Belgïe gesteld is, regelt U het honorarium van die 2000 ex. voor Belgïe zeker zelf met Lannoo? Ik MOET voor mijn 3000 ex. natuurlijk bij Thieme terecht komen, omdat deze 11/14 heeft gedrukt. Vindt U mijn plan goed, dan kan ik U den prijs voor Belgïe der 2000 ex. opgeven, nadat ik met Thieme heb onderhandeld en daarna een concept-contract opmaken, wanneer ik den ingenaaiden verkoopsprijs voor Nederland heb bepaald. Alvorens iets te doen, wacht ik eerst Uw antwoord.

Op 9 februari meldde Abramsz verdere bijzonderheden: GEZELLE 1/10. Heb direct aan Thieme prijsopgave gevraagd. Ik hoop, dat ik Uw lagen verkoopsprijs naar Belgïe kan benaderen, maar vrees. Voor Holland zou ik den verkoop der afzonderlijke deelen willen blijven uitschakelen. [...] Doch ik lees daar juist, dat U voor Belgïe de manier van aparte-deelen-verkoop aangenomen wenscht te zien en U mij dus voor Holland vrij laat. [...] Concept-contract zal ik U zenden, zoodra ik prijs van Thieme weet en ik U mijn ingenaaiden verkoopsprijs voor Holland kan opgeven. (1/10). Brief in Letterenhuis, S 935/B2/Veen

Op 13 februari luidde het: Thans kan ik U berichten over Gezelle 1/10. 2000 ex. IN LOSSE VELLEN ZONDER OMSLAG, TITEL OPN NAAM van de Belgischen exploitant kan ik U aanbieden aan Fl. 0.25 per deeltje. [...] Ik ga natuurlijk niet aan het drukken alvorens ik weet, of Belgïe er 2000 afneemt. Ik kan deel voor deel laten verschijnen, om telkens Fl. 500.- per deel af te rekenen à contant. Men kan danr direct aan het verkoopen gaan van een apart deel en behoeft niet direct Fl. 5000.- uitgelegd te worden, maar kan b.v. iedere maand Fl. 500.- worden betaald. Het wordt mooi gedrukt bij Thieme op houtvrij papier. Brief in Letterenhuis, S 935/B2/Veen

d.i. Lannoo

Houtvrij papier bevat — in tegenstelling tot houthoudend papier — uitsluitend celstof. Dit is een vezelmateriaal dat gewonnen wordt uit hout, espartogras of stro.

Houthoudend papier bestaat voor het grootste deel uit houtslijp, een tot poeder gewreven hout. Celstof is er slechts in een beperkte mate aanwezig. Het rendement van het hout is bij houthoudend papier veel groter, waardoor het papier goedkoper, maar van mindere kwaliteit is. Houtvrij papier is van betere kwaliteit: het is duurzamer (vergeelt niet snel door het zonlicht) en dikker. H. Van Krimpen, Boek over het maken van boeken, p. 44

Deel 1 en 2 verschenen in juli, deel 3, 4, 5 en 6 in augustus, deel 7 en 8 in september, deel 9 en 10 in oktober 1925.

à countant: contant

De tien delen van Guido Gezelle's Dichtwerken zouden aan de boekhandel worden geleverd aan 0.25 gulden per deeltje, telkens in een oplage van 2000 exemplaren, wat neerkwam op 500 gulden per deeltje. Het totale bedrag voor de tien delen Gezelle kwam dus neer op 5000 gulden.

De deeltjes zijn inderdaad aan 5 frank per stuk in de handel gebracht.

Van deze afspraak is geen schriftelijke neerslag gevonden. Mogelijk gaat het om een mondelinge afspraak. Op 6 februari was Streuvels immers naar Tielt gegaan om Lannoo te ontmoeten. (cf. briefkaart van Streuvels aan Lannoo van 3 februari 1925.)

De verkoopprijs werd vastgesteld op 5 frank per exemplaar, waarvan 5 %, d.i. 0.25 frank, als honorarium naar Streuvels gaat. In een oplage van 2000 exemplaren komt dat neer op 500 frank per deeltje.

in juli 1925

Als Streuvels 10 presentexemplaren per 1000 exemplaren vraagt, gaat het dus om 20 presentexemplaren per deel van Guido Gezelle's Dichtwerken.

Van de Gezelle-uitgave is er geen concept-contract teruggevonden in de geraadpleegde archieven.

Cf. hiervoor de brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 17 februari 1925.

Guido Gezelle, Guido Gezelle's Dichtwerken. 10. Laatste verzen. Zesde druk. Tielt, J. Lannoo, s.d. [1925], 220 pp., 18,5 x 12,5 cm.

Deel 1 van Guido Gezelle's Dichtwerken telt uiteindelijk 196 bladzijden, deel 2 telt er 164, deel 3 188, deel 4 168, deel 5 178, deel 6 181, deel 7 180, deel 8 180, deel 9 211 en deel 10 220.

De uiteindelijke afmetingen zijn 18,5 x 12,5 cm.

Streuvels was rond 1896 in contact gekomen met de Russische (Tolstoï, Dostojevski, Toergenjev) en met de Scandinavische schrijvers (o.a. de Noor Björnson). Aanvankelijk las hij ze in vertaling, maar al snel leerde hij Noors, Zweeds en Deens om deze schrijvers in hun oorspronkelijke taal te kunnen lezen. Het Russisch was echter te moeilijk om zonder hulp onder de knie te krijgen; hij vertaalde Tolstoï dan ook uit het Duits. L. Schepens, Kroniek van Stijn Streuvels, p. 23, p. 34, p. 60

Met 'het kleine Kerstekind' bedoelt Streuvels de vierde uitgave, waarvan het formaat slechts half zo groot is als dat van de vorige drie drukken.

Slechts van drie van deze titels is uiteindelijk een heruitgave verschenen: Geluk in het huishouden, Een vroolijke knaap en Het bruidslied.

Kleine verhalen is in zijn geheel niet meer herdrukt. Wel is het laatste verhaal, 'Een vroolijke knaap' (in 1919 uitgegeven als een afzonderlijke uitgave) in 1925 een herdruk verschenen voor de reeks Streuvels' Volksboeken, met de inleiding uit Kleine verhalen. R. Roemans en H. Van Assche, Bibliografie van Stijn Streuvels, p. 33, p. 162

Een vroolijke knaap en Het bruidslied zouden door Joz geïllustreerd worden.

Cf. volgende brieven, voor de discussie over wie de illustrator van Een vroolijke knaap zou worden, en later over de illustraties zelf.

Cf. hiervoor de brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 17 februari 1925.

Mogelijk heeft Lannoo tijdens hun onderhoud van 6 februari naar deze prijzen gevraagd. In de briefwisseling vonden we deze vraag niet terug.

Het werk verscheen op 28 november 1924, met de toelichting 'bewerking van de Tristansage naar het oorspronkelijke volksboek dat ten jare 1484 te Augsbourg verscheen'. Vermoedelijk hebben nog andere, recentere bewerkingen Streuvels geïnspireerd. H. Speliers, Dag Streuvels, p. 468

Duitse benaming voor een papieren band, waarvoor een gedecoreerd of een enigszins edel papier kan worden gebruikt. Hierbij is redelijke sterkte erg belangrijk, omdat bij gebruik van onsterk papier na niet al te lange tijd de rug van het boek valt. Vooral in Duitsland is deze bindwijze in trek voor uitgaven met een enigszins bibliofiel karakter. H. Van Krimpen, Boek over het maken van boeken, p. 218

Guido Gezelle, Kerkhofblommen. Met voorwoord van Caesar Gezelle. Vijftiende druk. Schooluitgave. Tielt, J. Lannoo, s.d. [1925].

Cf. verder de brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 17 februari 1925.