Mijn brief is gister een dag te vroeg vertrokken;— ik kreeg namelijk korts daarna bezoek van een Aestheet-boekenliefhebber (geen schinder! dus: geen afgunst in 't spel) bij wie het plan der uitgaaf van De Oogst ter spraak kwam,... en hij vond het een ramp iets met Langaskens aan te gaan: vooreerst zou het genre niet passen als boek-illustratie en werd L. totaal omnbevoegd verklaard dit onderwerp aan te pakken. Het zou een ramp zijn en doodjammer. Hij vernoemde o.a. het werk van L. dat in Brussel in een paar winkels ten toon ligt, en van zuiver (onsmakelijk) indistrueelen aard is.

Ik sta er op te kijken! Ik moet bekennen dat ik mij niet herinner iets van L. ooit gezien te hebben, tenminste niet in den laatsten tijd en dan slechts als schilderij. Tweedens moet ik toegeven altijd sceptisch gestaan te hebben tegen over illustratie (hovooral) voor iets als De Oogst; ik kan me slechts een schilder voorstellen die het zou gekunnen hebben en dat is Vincent Van Gogh! en die is dood! Mijn vriend de boekenliezfhebber gaf mij als raad — en dàt is eigenlijk ook altijd mijn ideaal geweest — een royale luxe-uitgaaf met niets anders als typographisch verzorgd werk: mooie letter, groot formaat, of ten minste kwarto-f. ) op heel bijzonder papier en desnoods met geteekende versiering (Lettrines en slotstukken of zoo).

Ik laat het nu aan Uw doorzich en verantwoordelijkheid over. Wilt Gij een reden of uitvlucht vinden om van L. af te zijn, zeg dan dat ik ziek ben — dàt is geen leugen; dat er bezwaren zijn vanwege keus van papier, of reproductie, of dergelijke. Wilt Gij het echter toch riskeeren, dan leg ik er mij bij neer, doch met vrees nu ik er al meer aan denk wat schilders gemaakt hebben van een stuik koorn, van een schelf, en van een pikker aan 't werk, en dan de manier om er die speciale atmosfeer van "mijn" oogst, en van de figuren weer te geven.

Denk er over na, en handel naar goeddunken. Ik verwacht dan Uw bericht over het besluit en of ik 15den het befzoek mag verwachten.