<Resultaat 1737 van 2531

>

Geachte Heer Lateur,
Onze beide brieven hebben elkaar gekruist, maar zoo wisten we toch, dat beider gezinnen het best stellen![1]
Uit Antwerpen en van d[e ]h[ee]r De Meyer heb ik nog geen woord ontvangen. Het zal vermoedelijk nog wel enkele dagen duren eer het postverkeer eenigszins normaal is.
Daarom werken wij volop aan verschillende uitgaven, die we zonder proeven te moeten leveren, kunnen afwerken. En zijn we Zaterdag in eens aan het boekje spreuken van G[uido] Gezelle begonnen en de proef zal hopelijk Donderdag avond klaar komen.[2] Indien het weder meewil zou ik Vrijdag morgen vroeg een paar studenten naar Ingooigem zenden met de proef; ze zou U een drietal uren werk kosten en terwijl ze naar Waarmaarde en de Schelde rijden is U er mede klaar bij hun terugkeeren. Ik onderstel, dat U toch niet veel kan reizen nu en dien dag wel zal thuis zijn. Moest het weder niet meewillen dan komen de mannen den volgenden dag enz[ovoort] tot het gaat, uitgenomen den Dinsdag 26 Sept[ember] vermoedelijk, omdat ze dan niet vrij zullen zijn.[3]
Ik stel voor een anderen titel dan den titel der gebruikte uitgave te nemen en dat U, onderteekend of nameloos, eenige regels ter inleiding zoudt schrijve[n.] Kan dat?
De uitgave zou gedrukt worden op geribt papier als bijgaande stuk. Ze zal 144 à 160 bl[ad]z[ijden] beslaan. Ik zou ze volledig willen laten binden, indien ik daarvoor goede grondstoffen vind en ik twijfel er niet aan, dat het gaan zal. Ik zie ook uit om een honderdtal ex[emplaren] op beter papier en in half linnen te laten binden. We gebruiken de Garamontletter 10 punt vet. (Zie letterproef hierbij).[4]
Met vriendelijke hoogachting,
(handtekening Joris Lannoo)

Annotations

[1] Cf. brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 13 september 1944 en de briefkaart van Stijn Streuvels aan Joris Lannoo, eveneens van 13 september 1944.
[2] Deze verzameling spreuken leidde tot de volgende uitgave: Guido Gezelle, Vlaamsche spreuken verzameld uit Guido Gezelle's Duikalmanak. Tielt, J. Lannoo, 1945.
[3] Cf. verder de brief van Joris Lannoo aan Stijn Streuvels van 21 september 1944.
[4] Het papier en de letterproef zijn niet bij de brief bewaard gebleven. Vlaamsche spreuken telt 139 bladzijden.
Garamond/Garamont is een lettertype op 9 punten, genoemd naar de Franse stempelsnijder en lettergieter Claude Garamont (1480-1561). De Garamontletter behoorde sedert 1920 tot het vaste bestand van letterproducenten en drukkerijen. Geïllustreerd handwoordenboek voor de grafische vakken, p. 87 en 89-90
De lettergrootte werd aangeduid d.m.v. het corps (C) en werd uitgedrukt in veelvouden van punten. Dit is de afstand van het topje van de stok van de letter tot het onderste eind van de staart. Als het letterbeeld bijvoorbeeld 14 punten meet, hebben we met corps 14 te doen. H. Van Krimpen, Boek over het maken van boeken, p. 145-148

Register

Naam - persoon

De Meyer, Maurits (° Elversele, 1895-03-02 - ✝ Wilrijk, 1970-11-24)

Uitgever en volkskundige.

Studeerde tussen 1916 en 1918 klassieke filologie en geschiedenis aan de door de Duitse bezetter vernederlandste Gentse universiteit von Bissing Universiteit). Dit had tot gevolg dat de Belgische universiteiten en de Centrale Examencommissie voor hem na de oorlog gesloten bleven. Spoedig trad hij in dienst van de nog jonge uitgeverij Standaard Boekhandel, waarvan hij 35 jaar lang directeur (01.10.1924) en later beheerder was. Zo was hij ook medestichter van de Vereniging ter Bevordering van het Vlaamse Boekwezen (VBVB), die hij ook als voorzitter zou leiden, en was hij betrokken bij de organisatie van de Boekenbeurs voor Vlaanderen in Antwerpen. Als wetenschapsman verwierf de Meyer faam door zijn activiteiten op gebied van volkskunde - het is mede dankzij hem dat men deze wetenschap in Vlaanderen ernstig is gaan beoefenen. De Meyer specialiseerde zich in de studie van Vlaamse sprookjes, waarover hij in binnen- en buitenland publiceerde.

Gezelle, Guido (° Brugge, 1830-05-01 - ✝ 1899-11-27)

Priester-dichter en leraar.

Oom van Caesar Gezelle en Stijn Streuvels. Priester-dichter en leraar die met zijn nationaal-religieus geïnspireerde lessen, gedichten en journalistieke publicaties grote invloed uitoefende op de katholieke Vlaamse studentenbeweging. Gezelle werkte achtereenvolgens in Roeselare (Klein Seminarie), Brugge, Kortrijk en opnieuw Brugge. Hij maakte vlug naam als Vlaams literair auteur met zijn Kerkhofblommen (1858), en was ook zeer actief als taalgeleerde, volkskundige, pamflettist, polemist, en stichter-stimulator en uitgever van tijdschriften als Rond den Heerd, Loquela en Biekorf. Gezelle was een taalparticularist, wat tot uiting kwam in zijn bijdragen aan deze tijdschriften. Hij liet tevens een bundel Laatste Verzen na die in 1901 postuum uitgegeven zou worden.

Gezelle, Guido (° 1830 - ✝ 1899)

Priester-dichter, West-Vlaamse taalparticularist. De groep rond Van Nu en Straks bewonderde hem als dichter en heeft bijgedragen tot de grote interesse die er tot vandaag nog voor zijn werk bestaat.

Gezelle, Guido (° 1830 - ✝ 1899)

Priester, dichter, taalkundige en journalist. Zijn zus Louise Gezelle (1834 1909 was de moeder van Stijn Streuvels, die bijgevolg een neef was van Guido Gezelle.

Lateur, Frank (° Heule, 1871-10-03 - ✝ Ingooigem, 1969-08-15)

Geboren als Frank Lateur en bakker van opleiding, maar onder zijn pseudoniem Stijn Streuvels als prozaschrijver bekend geworden in tijdschriften als Van Nu en Straks, Vlaanderen, De Gids en De Nieuwe Gids. De vlaschaard (1907) en De teleurgang van den waterhoek (1927) zijn twee van zijn bekendste romans.