<Resultaat 52 van 1751

>

p1
My dear Mr. Gezelle,

I received your letter and its contents all quite right and hold the balance 11 francs 30 cts. at your disposition.

I am glad to hear of the revival of the Palm Sunday Procession[1] and hope it may only be no. 1 of a series of revivals.

I should like the ballads in whatever style you think would be most likely to become popular.[2]

The Manual[3] is getting on pretty well[4] and I hope to set the printer at work ere long, but Casterman is rather slow, but I on the other hand am perhaps too impatient.

I will try & find out about Jan Praet. I am very glad Mr Lefevre is pleased; if he wishes to have the interior & the shutters painted I will gladly make him a design. I should however like to know what he means to put inside a crucifix or a Madonna as the diapre ofp2the centre should be in harmony therewith on exterior of shutters. I would suggest scrolls with legends. I shall probably run down & see you next week & will talk this over. Meantime I enclose the crosses for decorations.

I am afraid that many of your clerical confreres will be startled with my pamphlet[5] that I shall be looked upon as a dangerous man by those who like things to go on quietly. I have shown it to several friends who all say they think it must do good but fear it will not meet with approval of authority.

I commence by thanking Alb. Thijm for his defence of iconographical principles & show that the greater the authority of the writer who puts forth an error the more necessary it is to support the tradition of Christian art against novelties. After this I speak of modern artists, how little they care about putting their production in harmony with church requirements, how little they know of symbolism or rubrics. p3Then I speak of consequences of this neglect of what I hold to be their bounden duty to inform themselves on . I then describe the actual state of our churches as constrasted with what they were. I then give a description of a grand high mass. Then I quote 2 or 3 persons on the decay of reverence & religion in Belgium, try to show the causes of this. Show that it is impossible to have Christian art without Christian Education. Show the evil results of Pagan Education. Who its patrons were & who opposed it. Their lives contrasted. Paganism in life produced Pagan art. Quote Bishops who recommend preceptors to teach youth morality out of Plato &c rather than out of Bible, the former persuading to virtue while the latter is apt to disgust by its simplicity & severity. Show that this love of prettiness is at bottom of all modern ideas. Our artists quite at ease when you ask for a painting or statue of Mercury God of thieves, Mars god of war, Jupiter god of adulterers. Venus goddess of love &c but know nothing of Saints.-. The state to which Renaissance has brought us. Dangers at present day. Means to avoid them. Picture of what p4Europe would become if Christian principles were generally adopted.

Now what will not be liked are the fearful proofs - all irrefutable - of Pagan lives of all the chief promoters of Renaissance. Popes Emperors Cardinals Bishops, downwards. But this I believe to be a sad necessity. I think that even you will be astonished at the length to which I prove the Renaissance people dared to go; E.g. representing Our Beloved Lady in an Assumption under the form of Venus with nothing on but a gauze girdle and the bracelet of that impure goddess. Yet this basrelief exists in the Church of St. Denis. I believe that my pamphlet will be eventually productive of good. Our principles must win. It is impossible to win the fight if we are not armed with Christian weapons.

Pray for me
W H James Weale

Noten

[1] Het is voorlopig onduidelijk waarover het hier gaat. In de 16de eeuw organiseerde de Jeruzalembroederschap jaarlijks een Palmprocessie. Aanvankelijk ging de processie rond de Jeruzalemkapel, in 1522 kwam er toelating om het traject te verruimen tot aan de Predikherenbrug zie: Noël Geirnaert (red.), ”Adornes en Jeruzalem: internationaal leven in het 15de- en 16de-eeuwse Brugge”, catalogus, Brugge, 1983, nr. 57. In de 19de eeuw bestond de broederschap niet meer. Benoit Kervyn doet melding van een palmprocessie, georganiseerd door de Sint-Anneparochie, die vertrok van de Jeruzalemkapel naar de Sint-Annakerk (mail 24/05/2022). Tot het einde van de 18de eeuw was er ook processie van de kapucijnen op Palmzondag, richting Sint-Salvator ter ere van O.L.V. van Zeven Smarten, maar dit was geen liturgische palmprocessie, zie: Jean Luc Meulemeester, ”Processies in West-Vlaanderen: inleidende en kritische beschouwingen als bouwstenen voor verder onderzoek”, Kortrijk, 2015, p. 164. Of gaat het om een palmprocessie in Roeselare?
[2] Weale bezorgt Gezelle enkele Engelse ballades ter vertaling, omdat hij bij Gezelle een uitstekende kennis en een uitstekend dichterlijk gevoel voor de Engelse taal opmerkt. Om welke ballades het gaat, is niet bekend. Zie ook de brief van James Weale aan Guido Gezelle van 04/04/1860.
[3] Een publicatie met die titel is niet terug te vinden in de bibliografie van Weale. In 1859 publiceerde hij wel ”Belgium, Aix-la-Chapelle and Cologne: An entirely new guide book for travellers“, Londen, 1859 en in 1862 ”Bruges et ses environs: Déscription des Monuments, Objects d'Art et Antiquités, précédée d'une notice historique“, Brugge en Londen, 1862, meerdere herdrukken. (Wikipedia)
[5] Zie: brief van James Weale aan Guido Gezelle van 04/04/1860. James Weale schrijft een repliek op het artikel van Alberdingk Thijm in: ’Bulletin périodique de la ’Dietsche warande’’. N° 4 & 5 (du 5me volume). In: ”Dietsche Warande”: 5 (1860) 4 en 5, p.17-34. Hij verdedigt de christelijke kunst in België, maar erkent de liberaliserende tendensen in vele kunsttakken, o.a. in de versiering van kerken.

Register

Correspondenten

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamWeale, William Henry James; Francis Mary of the Angels
Datums° St. Marylebone, Londen, 08/03/1832 - ✝ Clapham, Londen, 25/04/1917
GeslachtMannelijk
Beroepkunsthistoricus; conservator; auteur
VerblijfplaatsEngeland
BioWilliam Henry James Weale studeerde Grieks, Hebreeuws, geschiedenis en theologie aan King's College, Londen (1843-1848). Hij kwam in contact met Frederick Oakeley, kapelaan van St. George's Southwark en bekeerde zich onder zijn impuls op 09/02/1849 tot de Rooms-Katholieke Kerk. Oakeley werd pastoor te St. John, Islington en deed een beroep op James om een kloostergemeenschap te stichten. Weale was toen brother Francis Mary of the Angels. Met een groepje bekeerlingen kwam hij voor de eerste keer naar Brugge voor de bisschopswijding van Mgr. Malou. Hij reisde doorheen België. Vervolgens was hij een korte tijd ambtenaar, en gaf daarna les aan een school voor arme Ierse kinderen. Wegens het afranselen van een leerling werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden. Hij vertrok op een lange reis door Europa waardoor zijn interesse voor de middeleeuwen en kunst werd opgewekt. Op 30/08/1854 huwde hij met Helena Amelia Walton. Ze kregen 11 kinderen. In december 1854 kwam hij naar Brugge, waar hij zich in 1857 definitief vestigde. Hij maakte kennis met de gebroeders Bethune, de architect Brangwyn en King, belangrijke vertegenwoordigers van de christelijke kunst en bouwstijl in Vlaanderen. Weale bestudeerde de kunst en de liturgie van de middeleeuwen. Hij ontdekte verloren kunstwerken en identificeerde schilders. Hij was lid van de Commission royale d'art et d'archéologie (1860) en briefwisselend lid van de Belgische Koninklijke Commissie voor monumenten (1861). In 1863 was hij ook de stichter van de Gilde van Sint-Thomas en Sint-Lucas die de studie van de oude christelijke kunst ging stimuleren. Hij was ook medestichter en de eerste conservator van de Société Archéologique. Deze vereniging richtte het eerste historische museum van Brugge op, de voorloper van het huidige Gruuthusemuseum. Samen met Gezelle stichtte hij "Rond den Heerd" (1865 ) maar zette de samenwerking stop op 26/05/1866. Hij schreef talrijke artikels en bijdragen tegen betaling. In 1863 ging hij als vertegenwoordiger werken voor de firma Chance Brothers Glass Works in Birmingham. Hij leverde o.m. glas aan Jean Bethune en Samuel Coucke. In 1872 werd hij verbonden aan het South-Kensington Museum en belast met het catalogiseren van Nederlandse kunstvoorwerpen. Op 03/08/1878 verliet hij Brugge en vestigde zich te Clapham, Londen. Hij importeerde er o.m. liturgische boeken voor de uitgevers Desclée de Brouwer (1883-1885). In 1890 werd hij conservator van de National Art Library in South-Kensington maar werd in 1897 tot ontslag gedwongen. In 1899 organiseerde hij in de New Gallery te Londen een tentoonstelling over de Vlaamse Primitieven, gevolgd door een grote tentoonstelling in Brugge in 1902. Enkele belangrijke werken: "Guide book for Belgium", "Aix-la-Chapelle and Cologne" (1858), "Bruges et ses environs" (1862), "Hans Memlinc" (1865), "Bibliographia Liturgica" (1886), "Analecta Liturgica" (1889), "Bookbindings in the National Art Gallery" (1898), "Hubert and John van Eyck" (1908).
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
Relatie tot Gezellecorrespondent; vriend; Rond den Heerd; buitenlands erelid van de Koninklijke Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde
BronnenBriefwisseling Engelsen

Briefschrijver

NaamWeale, William Henry James; Francis Mary of the Angels
Datums° St. Marylebone, Londen, 08/03/1832 - ✝ Clapham, Londen, 25/04/1917
GeslachtMannelijk
Beroepkunsthistoricus; conservator; auteur
VerblijfplaatsEngeland
BioWilliam Henry James Weale studeerde Grieks, Hebreeuws, geschiedenis en theologie aan King's College, Londen (1843-1848). Hij kwam in contact met Frederick Oakeley, kapelaan van St. George's Southwark en bekeerde zich onder zijn impuls op 09/02/1849 tot de Rooms-Katholieke Kerk. Oakeley werd pastoor te St. John, Islington en deed een beroep op James om een kloostergemeenschap te stichten. Weale was toen brother Francis Mary of the Angels. Met een groepje bekeerlingen kwam hij voor de eerste keer naar Brugge voor de bisschopswijding van Mgr. Malou. Hij reisde doorheen België. Vervolgens was hij een korte tijd ambtenaar, en gaf daarna les aan een school voor arme Ierse kinderen. Wegens het afranselen van een leerling werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden. Hij vertrok op een lange reis door Europa waardoor zijn interesse voor de middeleeuwen en kunst werd opgewekt. Op 30/08/1854 huwde hij met Helena Amelia Walton. Ze kregen 11 kinderen. In december 1854 kwam hij naar Brugge, waar hij zich in 1857 definitief vestigde. Hij maakte kennis met de gebroeders Bethune, de architect Brangwyn en King, belangrijke vertegenwoordigers van de christelijke kunst en bouwstijl in Vlaanderen. Weale bestudeerde de kunst en de liturgie van de middeleeuwen. Hij ontdekte verloren kunstwerken en identificeerde schilders. Hij was lid van de Commission royale d'art et d'archéologie (1860) en briefwisselend lid van de Belgische Koninklijke Commissie voor monumenten (1861). In 1863 was hij ook de stichter van de Gilde van Sint-Thomas en Sint-Lucas die de studie van de oude christelijke kunst ging stimuleren. Hij was ook medestichter en de eerste conservator van de Société Archéologique. Deze vereniging richtte het eerste historische museum van Brugge op, de voorloper van het huidige Gruuthusemuseum. Samen met Gezelle stichtte hij "Rond den Heerd" (1865 ) maar zette de samenwerking stop op 26/05/1866. Hij schreef talrijke artikels en bijdragen tegen betaling. In 1863 ging hij als vertegenwoordiger werken voor de firma Chance Brothers Glass Works in Birmingham. Hij leverde o.m. glas aan Jean Bethune en Samuel Coucke. In 1872 werd hij verbonden aan het South-Kensington Museum en belast met het catalogiseren van Nederlandse kunstvoorwerpen. Op 03/08/1878 verliet hij Brugge en vestigde zich te Clapham, Londen. Hij importeerde er o.m. liturgische boeken voor de uitgevers Desclée de Brouwer (1883-1885). In 1890 werd hij conservator van de National Art Library in South-Kensington maar werd in 1897 tot ontslag gedwongen. In 1899 organiseerde hij in de New Gallery te Londen een tentoonstelling over de Vlaamse Primitieven, gevolgd door een grote tentoonstelling in Brugge in 1902. Enkele belangrijke werken: "Guide book for Belgium", "Aix-la-Chapelle and Cologne" (1858), "Bruges et ses environs" (1862), "Hans Memlinc" (1865), "Bibliographia Liturgica" (1886), "Analecta Liturgica" (1889), "Bookbindings in the National Art Gallery" (1898), "Hubert and John van Eyck" (1908).
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
Relatie tot Gezellecorrespondent; vriend; Rond den Heerd; buitenlands erelid van de Koninklijke Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde
BronnenBriefwisseling Engelsen

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamBrugge
GemeenteBrugge

Naam - persoon

NaamAlberdingk Thijm, Josephus Albertus; Egbertus Negovagus.
Datums° Amsterdam, 13/08/1820 - ✝ Amsterdam, 17/03/1889
GeslachtMannelijk
Beroephoogleraar; dichter; auteur; kunstcriticus; uitgever
VerblijfplaatsNederland
BioJozef Alberdingk Thijm was de oudste zoon van Joannes Alberdingk, koopman in Amsterdam, en Catharina Thijm. De twee familienamen werden bij KB van 20/01/1834 samengevoegd. Aanvankelijk kocht Alberdingk Thijms vader voor hem een handelszaak van koloniale voedingswaren. In 1851 nam Joseph het initiatief voor de Volks-Almanak voor Nederlandsche Katholieken (1852-1888) en in 1855 stichtte hij het tijdschrift Dietsche Warande, waarin hij zelf ook publiceerde onder verschillende pseudoniemen. In beide tijdschriften en uit zijn contacten met Gezelle blijkt zijn interesse voor Vlaanderen, hoewel hij van België niet hield. De eerste contacten met Gezelle startten in de Roeselaarse periode: in 1855 waren ze beiden corresponderende leden van het Leuvense genootschap Met Tyd en Vlyt. In 1863 nam hij de drukkerij Van Langenhuysen over en werd hij de uitgever van het katholieke dagblad De Tijd. Op 04/12/1876 werd hij hoogleraar in de kunstgeschiedenis en esthetica aan de rijksacademie voor beeldende kunsten te Amsterdam. Hij werd samen met Gezelle in 1887 eredoctor aan de Leuvense universiteit en in datzelfde jaar ook buitenlands erelid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde. Als auteur schreef hij ook gedichten en historische novellen.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellecorrespondent; buitenlands erelid van de Koninklijke Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde
BronnenBriefwisseling Engelsen
NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamLefevre, Eugenius Augustus Antonius
Datums° Bavikhove, 27/04/1826 - ✝ Brugge, 01/05/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; econoom; inspecteur onderwijs; leraar; onderdirecteur; schooldirecteur
BioEugène Lefevre was de zoon van Carolus, landsman, en Coleta Verhaeghe. Hij trad binnen in het grootseminarie op 01/10/1844 en werd te Brugge tot priester gewijd op 23/05/1850. Aan het kleinseminarie was hij leraar van 1849 tot 1859, ondersuperior en huismeester van 1859 tot 1867. Te Menen was hij principaal van het college en geestelijk directeur van de benedictijnen van 1867 tot 1876. Vervolgens werd hij kantonaal inspecteur van het lager onderwijs (1871-1876) voor Wervik en Mesen, erekanunnik van de Brugse kathedraal op 18/08/1876 en lid van de bisschoppelijke commissie voor kloosterzaken op 20/10/1876. Hij was directeur van de Dames van barmhartigheid ( 1876-1897), lid van de kerkraad van de kathedraal op 05/04/1877 en titulair kanunnik op 26/03/1886.
Links[odis]
BronnenBriefwisseling Engelsen
NaamWeale, William Henry James; Francis Mary of the Angels
Datums° St. Marylebone, Londen, 08/03/1832 - ✝ Clapham, Londen, 25/04/1917
GeslachtMannelijk
Beroepkunsthistoricus; conservator; auteur
VerblijfplaatsEngeland
BioWilliam Henry James Weale studeerde Grieks, Hebreeuws, geschiedenis en theologie aan King's College, Londen (1843-1848). Hij kwam in contact met Frederick Oakeley, kapelaan van St. George's Southwark en bekeerde zich onder zijn impuls op 09/02/1849 tot de Rooms-Katholieke Kerk. Oakeley werd pastoor te St. John, Islington en deed een beroep op James om een kloostergemeenschap te stichten. Weale was toen brother Francis Mary of the Angels. Met een groepje bekeerlingen kwam hij voor de eerste keer naar Brugge voor de bisschopswijding van Mgr. Malou. Hij reisde doorheen België. Vervolgens was hij een korte tijd ambtenaar, en gaf daarna les aan een school voor arme Ierse kinderen. Wegens het afranselen van een leerling werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden. Hij vertrok op een lange reis door Europa waardoor zijn interesse voor de middeleeuwen en kunst werd opgewekt. Op 30/08/1854 huwde hij met Helena Amelia Walton. Ze kregen 11 kinderen. In december 1854 kwam hij naar Brugge, waar hij zich in 1857 definitief vestigde. Hij maakte kennis met de gebroeders Bethune, de architect Brangwyn en King, belangrijke vertegenwoordigers van de christelijke kunst en bouwstijl in Vlaanderen. Weale bestudeerde de kunst en de liturgie van de middeleeuwen. Hij ontdekte verloren kunstwerken en identificeerde schilders. Hij was lid van de Commission royale d'art et d'archéologie (1860) en briefwisselend lid van de Belgische Koninklijke Commissie voor monumenten (1861). In 1863 was hij ook de stichter van de Gilde van Sint-Thomas en Sint-Lucas die de studie van de oude christelijke kunst ging stimuleren. Hij was ook medestichter en de eerste conservator van de Société Archéologique. Deze vereniging richtte het eerste historische museum van Brugge op, de voorloper van het huidige Gruuthusemuseum. Samen met Gezelle stichtte hij "Rond den Heerd" (1865 ) maar zette de samenwerking stop op 26/05/1866. Hij schreef talrijke artikels en bijdragen tegen betaling. In 1863 ging hij als vertegenwoordiger werken voor de firma Chance Brothers Glass Works in Birmingham. Hij leverde o.m. glas aan Jean Bethune en Samuel Coucke. In 1872 werd hij verbonden aan het South-Kensington Museum en belast met het catalogiseren van Nederlandse kunstvoorwerpen. Op 03/08/1878 verliet hij Brugge en vestigde zich te Clapham, Londen. Hij importeerde er o.m. liturgische boeken voor de uitgevers Desclée de Brouwer (1883-1885). In 1890 werd hij conservator van de National Art Library in South-Kensington maar werd in 1897 tot ontslag gedwongen. In 1899 organiseerde hij in de New Gallery te Londen een tentoonstelling over de Vlaamse Primitieven, gevolgd door een grote tentoonstelling in Brugge in 1902. Enkele belangrijke werken: "Guide book for Belgium", "Aix-la-Chapelle and Cologne" (1858), "Bruges et ses environs" (1862), "Hans Memlinc" (1865), "Bibliographia Liturgica" (1886), "Analecta Liturgica" (1889), "Bookbindings in the National Art Gallery" (1898), "Hubert and John van Eyck" (1908).
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
Relatie tot Gezellecorrespondent; vriend; Rond den Heerd; buitenlands erelid van de Koninklijke Vlaamsche Academie voor Taal- en Letterkunde
BronnenBriefwisseling Engelsen
NaamPraet, Jan
GeslachtMannelijk
Beroepdichter
BioJan Praet was een Westvlaams middeleeuws dichter uit de school van Maerlant. Biografische gegevens ontbreken, maar hij is de schrijver van een niet volledig bewaard gebleven leerdicht Leeringhe der Zalichede (begin 14de eeuw). Het is een ethisch-religieus gedicht van voor die tijd hoog poëtisch gehalte (zuivere taal en beheerste techniek) over de hoofddeugden van de H. Maagd gesymboliseerd door bloemen. Aan het einde houdt Sapientia de dichter een spiegel voor die hem de weg wijst bij zijn pelgrimage naar de zaligheid. Het wordt beschouwd als ons beste, meest dichterlijke leerdicht uit de Middeleeuwen en werd in 1872 uitgegeven door J.H. Bormans als Speghel der Wijsheit.
Links[dbnl]
BronnenTer Laan, Knuvelder
NaamCasterman, Henri
Datums° Doornik, 12/10/1819 - ✝ Doornik, 01/01/1869
GeslachtMannelijk
Beroepuitgever
VerblijfplaatsFrankrijk
BioHenri Casterman was de kleinzoon van Donat Casterman, die zich op het einde van de 18de eeuw in Doornik vestigde als boekbinder, boekhandelaar en drukker. In de voetsporen van zijn vader Josué brengt hij de uitgeverij tot grote ontwikkeling. Hij richt zich op religieuze (katholieke) en stichtende publicaties, en op werken voor de jeugd. In 1857 richt hij een bijhuis in Parijs op. In 1863 richt hij een moderne drukkerij in het centrum van Doornik in, met 120 werknemers. Onder Henri Casterman wordt de uitgeverij de grootste in België en de belangrijkste exporteur van boeken naar Frankrijk.
Links[wikipedia]
Bronnen http://connaitrelawallonie.wallonie.be/fr/wallons-marquants/dictionnaire/casterman-henri#.Yi4W_HrMI2w
NaamPlato
Datums° Athene, ca. 427 v.Chr. - ✝ Athene, 347 v.Chr.
GeslachtMannelijk
Beroepfilosoof
VerblijfplaatsGriekenland
BioGrieks filosoof en schrijver, leerling van Socrates en leraar van Aristoteles. Hij oefende een grote invloed uit op de Westerse filosofie. In zijn werk behandelde hij de meest uiteenlopende onderwerpen, die hij vaak aanbracht in de vorm van dialogen. Heel wat van die dialogen belichten onderwerpen van ethische aard. Bekend is zijn Ideeënleer, waarbij hij stelt dat er tijdloze Ideeën zijn, waarvan de werkelijkheid slechts een onvolmaakte afspiegeling is.
Links[wikipedia]

Titel[13?/04/1860], [Brugge], William Henry James Weale aan [Guido Gezelle]
EditeurInge Geysen; Universiteit Antwerpen
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2022
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
VerzenderWeale, William Henry James
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum[13?/04/1860]
VerzendingsplaatsBrugge (Brugge)
AnnotatieDatum gereconstrueerd op basis van brief van Weale aan Gezelle van 04/04/1860 (= deze brief is kort daarna geschreven en op een vrijdag, vermoedelijk 13/04) ; adressaat gereconstrueerd op basis van de aanhef.
Gepubliceerd inDe briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen 1854-1899 / door B. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, (o.l.v.) A. Deprez. - Gent : Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.I, p.180-181 ; De briefwisseling van Guido Gezelle in het kader van de neogotiek. / door Caroline De Dycker. - Gent : Rijksuniversiteit Gent, 1984, dl. 1, p.67-68
Fysieke bijzonderheden
Drager dubbel vel, 130x110
wit
papiersoort: 4 zijden beschreven; zijde 2 verticaal beschreven, inkt
Staat volledig
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief7398
Bibliotheekrecordhttps://brugge.bibliotheek.be/detail/?itemid=|library/v/obbrugge/gezelle|13748
Inhoud
IncipitI received your letter and it contents
Tekstsoortbrief
TalenEngels
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.