Leeft gij nog? Leeft gij nog? vraagt ons E.H. Daniëls, vraagt ons de drukker die maar geene kladprint ziet terugkomen en vragen wij u ook.

Wij zijn al vijf of zes keeren gaan zien naar dat leelik Beeremutsenhuis[1] maar niks! E.H. Mervillie heeft aan E.H. Daniëls een schoonen brief over ’t Daghet geschreven - ik schrijf hem hier beneên af[2] en hij zegt dat wij hem zouden drukken in den 2e n°.[3] Hij zou dan ook een bladz. of twee over de 12 Liederen schrijven[4] want dat maakt immers onze zaak bekend en vereerd en de jonge meester verdient waarlik dat zij hem prijzen en aanmoedigen.

Hebt gij der iets tegen dat Mr Daniëls van de 12 liederen schrijft, laat het ons dan weten, als 't u belieft.[5]

In zijne brief vraagt E.H. Mervillie ook of Mr Daniëls de rede niet zou doen drukken in 't Daghet, die hij te Brugge gevoerd heeft "over de zending van den vlaamschen dichter” gij weet wel toen ze Mr Karel de Gheldere daar zoo schoon verrast hadden en zoo welverdiende eer aangedaan.

Als gij 't toestemt: zal Mr Daniëls zijne rede heropschrijven voor 't Daghet?[6]p2Hierbij ook een opstel over Limburgsche kindergebeêkens[7] van eenen nieuwen gildebroêr, Jan Erkens van Hasselt. Ik geloof dat ik eentigen dervan al gelezen heb in eenen ouden schoolboek,[8] maar en ben er toch niet zeker van.

In 't Seminarie van Sint-Truyden hadden wij 36 inschrijvers. Die jonge bazen vinden dat het Daghet niets en beteekent omdat het voor de volkstaal is en geen reden en geeft na zijn gedacht en waarschijnlik omdat hun professor, die een Hollander is, het uitgesproken heeft. Zij hebben allemaal hunne inschrijving opgezegd! Die mannen zijn er rap meê, niet waar?

Maar daar zijn der eenige redelike jongens onder die wij eens gaan schrijven en de handelingen van Ste Luitgaardegilde te lezen sturen en dat zullen ze zeker wel wat veranderen van gedacht.

Wij hadden dat verweêr ten andere voorzien: was er van leeuwenklauwen etc. ingekomen, dan hadden wij 't heel Seminarie meêgehad maar nu is 't te droog en dor, van die platte boeretaal willen inbrengen en 't Hollandsch der uit kegelen! Horresco referens![9] . .

Toe, geliefde Meester, knik eens ja of nee en blijf toch niet gebaren of gij dood waart. Een tien woordekes meer en wij hebben onzen tweeden n° klaar met Korenzang[10] Darren[11] Limburgs Wangeloof - Boekstafwezen I en II — ’ Brief van Mervillie[12] met wat van E. Daniëls der bij. Wij groeten u eerbiedig en genegen!

Limburgsche Kindergebeêkens.[14]

Zijn er in ons Limburg nog veel oude spreuken en raadselkens die wij met nut en genoegen kunnen opzoeken en in "'t Daghet" bekend maken, der zijn ook nog een groot getal overoude en schoone gebedekens die bij onze voorouders in voege waren en die wij nu, xxlaas!! Bijkans niet meer en hooren: nu en dan is er nog hier of daar een kind dat heel eenvoudiglijk die eenvoudige gebeêkens opzegt die het van grootvader of grootmoeder geleerd heeft, en waarom zouden die moeten verloren gaan? En zou 't niet jammer zijn dat wij die zagen uitsterven, om door armzalige fransche liêkens vervangen te zien? Waren de kinderen minder vrolijk en minder gelukkig voortijds, toen ze die verskens die grootmoeder hun geleerd had onder elkander opzegden als ze nu zijn met het opzeggen van allerhanden flauwen rimram waarvan ze zelfs niets en verstaan? Neen, die gebeêkens moeten wij bewaren, ze onder het volk weêr in voege brengen met ze de kinderen te leeren. 'T is daarom dat ik hier eenige van die oude verskens neêrschrijf zooals ik ze uit den mond van kinderen gehoord heb; de Limburgsche lezers die er zouden kennen, 't zij uit hun dorp, 't zij uit andere limburgsche plaatsen, verzoek ik vriendelik ze naar "'t Daghet" te schikken.p2En merken wij eerst eene soort van gebedekens aan die men "wilde gebeden" noemt, waarschijnlik omdat zij zoo ernstig niet en schijnen, of zijn, maar omdat zij in vrolike verskens zijn uitgedrukt. Zoo, b.v. heb ik gehoord in Zonhoven:

of wel:

Der zijn kinderen die, als zij slapen gaan en rap het beddeken inspringen, zeggen:

Zoudt gij eens willen zoeken naar die soort van gebedekens? De vaderons, de wees gegroet en "ik geloof in God..." en misschien nog wel andere worden nog op de eene of andere plaats van de Kempen gehoord.

— Maar der worden veel meer andere gebeêkens gehoord die niet "wild" zijn: ettelijke daarvan worden gezongen en wel 's avonds, als de gansche familie rond denp3heerd zit; klein en groot, oud en jong, allen zingen meê.

Zoo heb ik al het volgende liêken dat wel als gebed mag aanschouwd worden, gehoord:

zal het bruiloft zijn.. Enz.p4

Wat aangenaam en nuttig middel om zekere geloofspunten en geschiedenisfeiten te onthouden. En ook hoe eenvoudig, hoe schoon en liefelik, toen ik dat hoorde zingen! 'T huiselijk genoegen zou niet veel verliezen, meen ik, met zoo 'n liederen in plaats van menig ander te zingen.

Andere gebeêkens heb ik nog in de Kempen gehoord, zoo als b.v. der zijn kinderen die 's morgens bidden:

p5of wel, als Jefke bidt:

of wel het schoolkind dat zegt:

Zulke oude spreuken tot God of de H. Maagd of de Heiligen gericht moeten er in groot getal zijn en zijn onze aandacht waard.

'S Avonds ook, in de Kempen voor dat de kinderen naar bed gaan, hoort men ze allerhande avondgebeêkens opzeggen: zij houden de handekens te saam & bidden:

of wel:

En als vader of moeder aan de wichter zeggen dat zij 's morgens vroeg moeten opstaan, dan bidden de kinderen "den H. Engel Ste Machiel" en vragen dat zij zouden op dees of op die uur wakker worden:

Wie kent er nog meer van die oude limburgsche gebedekens? Hij zende ze naar "'t Daghet" zij en zullen niet anders dan welkom zijn. Toe, limburgsche studenten, zet u eens aan 't zoeken en gij zult er zekerlijk veel vinden.

────────────