Ik heb met aendoeninge vernomen ’t verlies dat gy lieden, de groote winste die uw kind komt te doen met het droeve, gevaerlyke, tydelyke, te verwisselen voor het “gene noch dief hem kan stelen, noch roest bederven, noch mot noch ongedierte beschadigen!”
Ik hope dat gy nu gevoelt het geluk dat eenen ouder toe komt, als hy mag peizen dat, door zyne vaderlyke of moederlyke zorge, de kinders die hem overschieten hem rykelyk schadeloos stellen voor degene die hy den Heere heeft overgelaten. Geerne zou ik nu by ulieden zyn maer, ik zegge u de p2waerheid: ik heb niet gekunnen en kan nog niet, ik hope dat Hendrik my, zynen meester, vervangen zal, t gene hem toch niet moeyelyk kan zyn ingezien de droevige omstandigheid.
Ik verhope dat gy alle in goede gezondheid blyft en zal morgen de H. Misse opofferen ter uwer intentie.
Guido Gezelle presbyter[3]
